3 sekrety pomogą wybrać dojrzały i słodki granat

Prawdziwi smakosze podzielili się sekretami, jak wybrać granat o oszałamiającej soczystości i dojrzałości. O smaku pestek opowie skórka, kwiat u podstawy oraz ogólna waga owocu. Uważnie obejrzawszy owoc, na pewno się nie pomylisz.

Test dojrzałości

Najbardziej wartościowy granat to granat dojrzały. U szczytu dojrzewania w owocach koncentruje się największa ilość substancji odżywczych i mikroelementów.

Lekarze zalecają spożywanie granatów osobom z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz obniżonym poziomem hemoglobiny. W pestkach znajdują się niezbędne aminokwasy, witamina B6, K i wiele innych. Działają one pozytywnie na narządy krwiotwórcze, łagodzą chroniczne zmęczenie i utratę sił.

Jak rozpoznać, że owoc jest wartościowy i dojrzały? W sklepie z niewielkim obrotem towarowym sprzedawcy często uprzejmie odcinają „wieczko”. Mówią: proszę podziwiać, jakie piękne ziarna. Niestety, efektowny performance nie gwarantuje soczystości i słodkiego smaku. Pestki o intensywnie czerwonym kolorze mogą okazać się przesadnie kwaśne. Smakosze granatów radzą nie kroić owocu na miejscu, a pokręcić nim nieco w dłoniach.

„Korona” tylko dla najlepszych

„Koroną” granatu nazywa się kielich kwiatowy. W miarę dojrzewania owocu wysycha on, a płatki odginają się do tyłu, tworząc coś na kształt królewskiej korony.

Im ładniejszy i bardziej suchy koniec granatu, tym większe prawdopodobieństwo, że przed nami jest soczysty i dojrzały egzemplarz.

Kielich kwiatowy może również opowiedzieć o stanie pestek granatu. Jeśli jest miękki, z szaro-zielonymi wtrąceniami, z dużym prawdopodobieństwem wewnątrz znajdziesz pleśń i zgniliznę. Nierzetelni sprzedawcy często odcinają tę część. W takim przypadku należy zwrócić uwagę na inne cechy.

Mały, ale dzielny

Jeśli wybrany granat, mimo małych rozmiarów, waży 16–28 zł i więcej, możesz śmiało postawić mu „+”. (400–700 g)

Im cięższy owoc, tym więcej w nim soku.

NiedoJRzałe granaty, podobnie jak przejrzałe (osuszone), składają się głównie z pestek, pustych przestrzeni i skórki. Mają bardzo niską wagę. Płyn, dojrzały sok – to właśnie daje ciężkość. Jeśli owoc wielkości męskiej pięści waży tylko 8 zł, lepiej zostawić go w sklepie na półce. (200 g)

Po owocu poznajemy jego skórkę

Stan skórki – to zwykle pierwsza rzecz, na którą zwraca się uwagę przy wyborze granatu. I to słusznie. U dojrzałego i soczystego owocu jest ona:

• pięknego koloru: czerwonego, bordowego, żółtego, różowego (zależy od odmiany);
• matowa, nie błyszcząca;
• bez pęknięć;
• bez wgnieceń;
• bez szaro-brązowych plam;
• cienka, ale gęsta.

Granat dobrej jakości, o cienkiej skórce. Pod skórką wyraźnie wyczuwalne są wypukłości ziaren.

Płytkie zadrapania i zagojone nakłucia na skórce nie mają żadnego wpływu. Natomiast dużych pęknięć lepiej unikać. Odkryte ziarna łatwo ulegają pleśni. Jeśli uszkodziłeś owoc w drodze do domu, zjedz go jak najszybciej, w przeciwnym razie się zepsuje.

Na co jeszcze zwrócić uwagę przy zakupie granatu?

Wybór granatu można porównać do wyboru arbuza. W obu przypadkach często stosuje się podobne podejście. Granaty również się „opukuje”, a przede wszystkim wybiera się okazy z suchym końcem. Jak jeszcze można sprawdzić dojrzałość owoców:

1. Postukaj w granat palcem wskazującym. Jeśli dźwięk jest głuchy, w środku jest dużo pustki. Soczysty owoc brzmi dźwięcznie. Można to porównać do dźwięku metalu.
2. Zwróć uwagę na intensywność koloru. Blada skórka często świadczy o dużej ilości kwasu. Ale zdarzają się wyjątki od reguły. Na przykład odmiany bezpestkowe, które często same w sobie są jasne.
3. Jeśli sprzedawca uprzejmie odciął „czapeczkę”, oceń kształt ziaren. Dojrzałe i słodkie ziarna granatu są podłużne, mają dobrze zarysowaną żebrowaną powierzchnię. Okrągły kształt jest oznaką niedojrzałości.
4. Powąchaj owoc. W przeciwieństwie do jabłek, truskawek i brzoskwiń, dojrzałe granaty nie wydają absolutnie żadnego aromatu. Pachną owoce niedojrzałe.
5. Naciśnij na kwiatostan. Słychać chrupnięcie – to dobry sygnał. Oznacza ono, że pod naciskiem pękają dojrzałe ziarna.

Słodkie i kwaśne odmiany granatów

Istnieje około 350 odmian granatu. Mają one różne walory smakowe, a także charakterystyczny kształt i kolor. Wszystkie granaty można umownie podzielić na dwie kategorie:

• z pestkami;
• bezpestkowe.

Pierwsza grupa jest najliczniejsza. Jest szeroko rozpowszechniona i znana każdemu. O granatach bezpestkowych słyszał jednak nie każdy. Zostały one wyhodowane sztucznie.

Cechą charakterystyczną granatów bezpestkowych jest ich słodki smak. Ziarna owocu są miękkie, miodowe i wcale niekwaśne, nawet jeśli owoc jest lekko niedojrzały.

Z pestkami

Większość odmian granatu zawiera w ziarnach pestkę. Jednym przeszkadza i wypluwają ją, zjadając soczysty miąższ. Inni spożywają ziarna razem z pestkami. W niewielkich ilościach nie szkodzą one zdrowiu. Przede wszystkim granaty należy wybierać pod kątem dojrzałości. Nadmiar kwasu podrażnia błonę śluzową żołądka i szkodzi trawieniu znacznie bardziej niż twardy środek ziaren.

Soczysty sok granatów z pestkami podrażnia błonę śluzową żołądka, a ziarenka mogą powodować dolegliwości jelitowe. Lekarze zalecają ograniczenie ich spożycia osobom z zapaleniem żołądka, wrzodami i innymi przewlekłymi chorobami układu pokarmowego.

W dużej mierze znajomość odmiany pomaga określić słodycz owocu. Najczęściej w sklepie można spotkać granaty:

• Achmar. Irański granat, słusznie uznawany za jeden z najsłodszych. Jego sok zawiera do 19% cukru. Owoce wyróżniają się różowozieloną skórką. Ziarna mają jasnoróżowy odcień.
• Gjulejsza czerwona. Okrągłe owoce z karminową skórką uprawiane w Azerbejdżanie. Ziarna są duże, o intensywnym wiśniowym kolorze. Smak – cierpki, kwaśno-słodki.
• Ak-Dona Krymska. Wyhodowana w Nikickim Ogrodzie Botanicznym. Owoce mają cienką, kremową skórkę z rumieńcem z jednej strony. Ziarna są ciemnoróżowe, słodkie z kwaskowatością.
• Bala-mjursal. Odmiana wyhodowana w Azerbejdżanie. Często porównywana z irańskim Achmarem. Owoce zawierają 16% cukru i są bardzo słodkie w smaku. Mają lekko spłaszczony kształt i malinowo-czerwony kolor.
• Aczykanor. Okrągłe, czerwone owoce z wiśniowymi ziarnami. Smak – kwaśno-słodki, cierpki. Uważa się, że granaty tej odmiany gaszą pragnienie lepiej niż ajran i kumys.
• Kizil-anor. Wczesna odmiana. Uprawiana w Uzbekistanie. Owoce różnej wielkości, z różową skórką i czerwonymi ziarnami. Smak – kwaśno-słodki.
• Dholka. Granaty pochodzące z Indii. Mają delikatnie różowy kolor, ziarna – różowawe lub białe. Wielu przyznaje im pierwszeństwo pod względem słodyczy. Warto zauważyć, że Hindusi używają owoców do przygotowania leku przeciwbólowego.
• Mangulati słodki. Izraelska odmiana. Owoce są okrągłe, o pięknym różowym kolorze. Mają przyjemny słodki smak z ledwo wyczuwalną kwaskowatością.

Bezpestkowe

Granaty odmian bezpestkowych pojawiły się w sklepach nie tak dawno temu i od razu zdobyły sympatię Rosjan. Nic dziwnego. Granaty bez pestek są zawsze słodkie, niezależnie od tego, który owoc Państwo wybiorą. Oczywiście nazywanie ich bezpestkowymi nie jest do końca prawidłowe. Wewnątrz ziaren znajdują się białe wtrącenia – „spoiwo” (botaniczna nazwa substancji). Nie są one jednak w ogóle wyczuwalne podczas żucia ze względu na miękką konsystencję.

Popularne odmiany bezpestkowe:

• Wonderful. Bardzo popularna odmiana w Ameryce. Do Rosji najczęściej sprowadzana z Egiptu. Owoce wyróżniają się biało-żółtym kolorem. Mają rumieniec z jednej strony. Ziarna są w nieokreślonym kremowym kolorze, bardzo słodkie i miękkie.
• Mollar de Elche. Odmiana szeroko rozpowszechniona w Hiszpanii. Owoce są średnie i duże, mogą ważyć 800 g i więcej. Skórka jest jasnoczerwona, ziarna również mają intensywny czerwony odcień. W smaku są słodkie, z miękkimi, jadalnymi pestkami.

Mimo że wszystkie odmiany bezpestkowe charakteryzują się słodyczą, wybór granatów również wymaga umiejętności. Mogą być przesłodkie, soczyste, a nawet wodniste. Przy wyborze należy kierować się wszystkimi wyżej wymienionymi oznakami dojrzałości, z jednym małym zastrzeżeniem: granaty odmiany Wonderful wybiera się według zasady «najjaśniejszy». Owoc o matowej skórce jest zawsze bardziej soczysty od swoich rumianych pobratymców.

Granaty «bez pestek» – idealna opcja dla osób z chorobami układu pokarmowego.

Prawidłowo kroimy i próbujemy granat

Po wybraniu soczystego i dojrzałego granatu, proszę się pospieszyć z jego pokrojeniem i delektować się smacznymi pestkami. Można to zrobić na trzy sposoby:

• Sposób nr 1. Należy odciąć wierzch granatu z kwiatostanem na głębokość około 1 cm. Zrobić krzyżowe nacięcie na skórce. Przebić rdzeń cienkim nożem na głębokość 5–10 cm. A następnie rozłożyć granat. Przed Panem/Panią ukażą się 4 schludne części z całymi pięknymi pestkami.
• Sposób nr 2. Należy odciąć wierzch na głębokość 1 cm. Przebić rdzeń. Schodząc na 3–4 cm, wykonać nacięcie na skórce dookoła. Zdjąć skórkę. Odwrócić granat odsłoniętymi pestkami w dół nad głęboką miską. Postukać rękojeścią noża w skórkę. Wszystkie pestki wpadną do miski. Nawiasem mówiąc, ta metoda obierania nadaje się tylko do bardzo dojrzałych i świeżych granatów, które dosłownie pękają w rękach.
• Sposób nr 3. Należy odciąć wierzch. Naciąć skórkę na krzyż. Przebić rdzeń i włożyć granat pod wodę. Po około 20 minutach przegrody napęcznieją, a pestki łatwo się oddzielą. Należy oczyścić granat bezpośrednio pod wodą.

Granat to bardzo stary owoc o bogatej historii. Podczas wykopalisk egipskich piramid owoce znajdowano w sarkofagach. Naukowcy uważają, że roślina pojawiła się 66 milionów lat temu pod koniec okresu kredy. Pomyśleć tylko, że obok tych owoców kiedyś dawno temu chodziły tarbozaury, tyranozaury i latały pterodaktyle. A dziś każdy może nabyć cudowny granat w sklepie.

Wybór dojrzałego granatu jest prosty, jeśli zna się niektóre cechy jego dojrzewania. Jeśli nie wchodzić w szczegóły, wskaźnikami dojrzałości są duża waga, suchy kwiatostan i wystające przez skórkę pestki. Proszę dać pierwszeństwo owocom o kształcie wielościanu, a na pewno się Pan/Pani nie pomyli!