Ratujemy sąsiadów przed zalaniem – proste sposoby usunięcia wycieku w rurach pod ciśnieniem.

Potrzeba usunięcia wycieku z rur pod ciśnieniem pojawia się w przypadku pęknięcia rury wodociągowej lub grzewczej. Taka sytuacja zdarza się rzadko, dlatego większość mieszkańców budynków wielorodzinnych lub domów jednorodzinnych nie jest przygotowana na walkę z wyciekiem. Zobaczmy, jak poradzić sobie z problemem za pomocą dostępnych środków, a także wymienimy narzędzia i materiały, które powinny znajdować się w każdym domu.

Algorytm postępowania po wykryciu wycieku

Szybkie usunięcie wycieku pomoże uniknąć wielu problemów: rozmoczenia podłogi i ścian, zalania sąsiadów, strat pieniędzy i nerwów.

Kolejność działań po wykryciu wycieku jest następująca:

1. Szybkie oględziny miejsca zdarzenia. Jeśli wyciek powstał na odcinku rury wewnątrz domu (za zaworem), należy natychmiast zakręcić dopływ wody. Jeśli szczelina pojawiła się na pionie centralnym, zawór nie pomoże.
2. Powiadomienie służb awaryjnych o pęknięciu rury. Zapisz godzinę telefonu: pomoże to udowodnić twoją niewinność w sporach z sąsiadami, jeśli oczekiwanie na hydraulika będzie zbyt długie.
3. Próba zminimalizowania szkód wyrządzonych przez wodę. Pod wyciek należy podstawić miskę do zbierania płynu, na podłogę rzucić szmaty, które wchłoną wodę. Jeśli wyciek pojawił się w rurze grzewczej, może pomóc gruby koc narzucony na miejsce szczeliny.
4. W miarę możliwości zakręć wyciek za pomocą dostępnych w domu środków.

Szczególnie niebezpieczne są pęknięcia rur z gorącą wodą. Czynnik grzewczy z systemu grzewczego lub podgrzana woda wodociągowa mogą spowodować bolesne oparzenia. Jeśli trzeba będzie walczyć ze szczeliną w takiej rurze, załóż grubą odzież i chroń oczy okularami ochronnymi.

Materiał do uszczelniania wycieków powinien być przechowywany w każdym domu. Działając zdecydowanie i wiedząc, co robić, całkiem realne jest zminimalizowanie szkód.

Jak poradzić sobie z wyciekiem, czekając na hydraulika?

Najłatwiej uszczelnić szczelinę powstałą na prostym odcinku instalacji grzewczej lub rury wodociągowej (nieważne, czy jest ułożona pionowo, czy równolegle do podłogi). Rozszczelnienie gwintu, pęknięcia w miejscach załamań lub rozgałęzień rur są trudniejsze, ale można sobie z nimi poradzić. Proponujemy pięć prostych sposobów walki z uszkodzeniami rur.

Sposób nr 1: Opatrunek gumowy i opaska zaciskowa

Do uszczelnienia szczeliny potrzebny będzie gumowy bandaż, który znajdzie się w apteczce. Jeśli takiego bandaża nie ma w domu, można wziąć kawałek gumy (na przykład odciąć taśmę z rozcięcia grubej rękawicy roboczej). Elastyczną taśmą owiń szczelinę w kilku warstwach. Zwoje należy zakładać z naciągiem, a każdy powinien zachodzić na poprzedni mniej więcej na połowę szerokości bandaża.

Na owinięty bandaż nakłada się opaskę zaciskową. Jest kilka opcji:

• Pętla z grubego drutu miedzianego. Drutem obejmuje się zabandażowaną przetokę, krzyżuje końce, a następnie zaciska pętlę, obracając włożony pręt (np. grot wkrętaka). Wadą metody jest to, że drut może pęknąć.
• Płytka z cienkiej stali. Wygięta w łuk płytka obejmuje bandaż, w otwory na końcach wkłada się śruby, a nakrętki dokręca kluczem. Wadą jest to, że nie do każdego miejsca można się dostać z kluczami. Ponadto taka płytka nie znajduje się w każdym domu.
• Specjalny zacisk z metalowej perforowanej taśmy i zamka z wkręconą w środku śrubą. Wystarczy objąć taśmą miejsce założenia zacisku, wsunąć końcówkę w zamek i kilkakrotnie obrócić śrubę wkrętakiem. Wadą jest to, że zacisk nie znajduje się w każdym domu.

Oto, co można powiedzieć o skuteczności tej metody:

Sposób nr 2: Wkręt samowiercący lub drewniany kołek

Często otwór powstały w rurze żeliwnej przypomina małe nakłucie od gwoździa. Dopóki takie uszkodzenie nie powiększy się zbytnio, można je zatkać za pomocą zwykłego wkrętu samowiercącego. W tym celu pod łebek podkłada się krążek z grubej gumy, a następnie wkręt wkręca się w otwór.

Zamiast wkrętu można użyć kołka – drewnianej zatyczki w kształcie stożka. Zatyczkę wkłada się w otwór i delikatnie wbija lekkimi uderzeniami młotka. Pęczniejąc od wody, drewno jeszcze mocniej rozpycha ścianki otworu, niezawodnie zamykając wyciek.

Zarówno wkręt, jak i kołek mogą służyć jedynie jako środek tymczasowy. Te sposoby warto stosować tylko wtedy, gdy nie ma pod ręką innych materiałów. Są ku temu dwa powody:

• Podczas wkręcania zatyczka może dodatkowo rozszerzyć przetokę.
• Wystająca do wnętrza rury część będzie zbierać zanieczyszczenia, co przyspieszy zatykanie się rury.

Ocena metody:

Sposób nr 3: Bandaż i sól kuchenna

Stary sposób, którego główną zaletą jest dostępność składników. Potrzebny będzie zwykły bandaż gazowy i sól kuchenna.

Opatrunek zakłada się w następujący sposób:

1. Na przetokę nakłada się jeden lub dwa zwoje bandaża.
2. Zmoczony bandaż obficie posypuje się solą.
3. Na sól nakłada się nowy zwój.
4. Na bandaż ponownie sypie się sól i tak dalej.

Taki opatrunek z wielu warstw bandaża i soli powinien być gruby (co najmniej 1 cm grubości, najlepiej 1,5 cm). Nasączone wodą kryształki soli zaczną się ze sobą „sklejać”, zatykać otwór.

Aby łatwiej było „nakładać” sól, lekko zwilż ją wodą. Konsystencja masy solnej powinna przypominać pastę.

Nawet w przypadku sukcesu, po jednym-dwóch dniach konieczna będzie naprawa rury bardziej efektywną metodą: sól rozpuści się w wodzie, a opatrunek ponownie zacznie przepuszczać ciecz. Ogólnie metoda nie jest zbyt skuteczna:

Sposób nr 4: Bandaż z pastą cementową

Kolejna metoda oparta na uszczelnianiu za pomocą twardniejącej substancji. Podobnie jak poprzedni wariant, cementowanie pomoże, jeśli woda wycieka kroplami lub lekko sączy się, a nie bije strumieniem pod ciśnieniem.

Do wykonania opatrunku potrzebne będą:

• pasek tkaniny lub bandaż z gazy (długość paska – co najmniej 25 cm);
• zaprawa cementowa o konsystencji śmietany – nasyca się nią bandaż przed owinięciem wokół przetoki;
• gęstsza pasta cementowa do posmarowania opatrunku po owinięciu.

Tkaninę nasiąka się cementem, a następnie owija rurę powyżej wycieku w kilku zwojach. Każdy zwój należy mocno zacisnąć. Na wierzch owiniętego bandaża nakłada się gęstą mieszankę. docelowa grubość bandaża powinna wynosić co najmniej 20 mm.

Metoda ma kilka wad. Przede wszystkim, wyschnięty w monolit cement będzie trudno odłupać, aby naprawić rury. Ponadto cement przyspiesza korozję metalu, co prowadzi do stopniowego niszczenia rur pod bandażem.

Sposób nr 5: Taśma do rur

Taśma silikonowa – materiał polimerowy, produkowany w rolkach o szerokości 2,5–3 cm. Na silikonie nie ma warstwy kleju, ale materiał może się rozciągać ponad dwukrotnie, a następnie kurczyć z powrotem. Taka plastyczność pozwala opatrunkowi szczelnie objąć miejsce przetoki.

Silikonowa taśma do rur eliminuje wycieki nawet na zapylonym lub zanieczyszczonym metalu. Prawidłowo nałożony opatrunek jest w stanie utrzymać wodę wyrywającą się na zewnątrz pod ciśnieniem do 5 barów. Taśmę należy mocno owinąć wokół miejsca wycieku, przy czym zwoje przy nawijaniu zachodzą na siebie mniej więcej na połowę szerokości.

Oto, co można powiedzieć o skuteczności tej metody:

Mamy nadzieję, że nasz artykuł pomógł Państwu zrozumieć, jak poradzić sobie z wyciekiem z rury własnymi siłami. Życzymy powodzenia w pracy!