Jak zrobić proste nakładki z domowych materiałów (od filcu po korek od wina)

Rysy na parkiecie mogą zniszczyć estetykę każdego, nawet najdroższego wnętrza. Rozwiązać ten problem pomogą nakładki na nogi krzeseł, które można kupić w sklepie gospodarczym lub wykonać samodzielnie.

Po co jeszcze potrzebne są nakładki

Protektory meblowe to rodzaj dodatkowych okuć, które pełnią nie tylko funkcje ochrony podłogi.

Nakładki mogą również:

• zmniejszać poziom hałasu;
• ułatwiać przesuwanie ciężkich mebli (miękkie nakładki);
• poprawiać stabilność krzeseł i taboretów (zmniejszać ślizganie).

Nakładki na nogi krzeseł mogą pełnić także funkcję dekoracyjną. Wiele końcówek ma oryginalny design, dzięki czemu wnoszą do wnętrza unikalne akcenty.

Rodzaje nakładek

Znaczenie ma również konstrukcja krzeseł, na które będą montowane nakładki. Wyróżnia się następujące rodzaje:

• Stacjonarne. Klasyczne warianty, na które nakładki przykleja się za pomocą kleju, taśmy dwustronnej lub wcześniej przygotowanej powierzchni klejącej.
• Regulowane. Zazwyczaj krzesła plastikowe, wyposażone w specjalną śrubę do regulacji wysokości siedziska.
• Mobilne. Typowi przedstawiciele – fotele biurowe i komputerowe. Zamontowanie na nich protektorów jest niemożliwe, ale można kupić specjalne kółka z gumową powłoką.

Ochronne nasadki na krzesła są również nazywane skarpetkami lub piętami. Najczęściej wiąże się to z konkretnym materiałem wykonania.

W sklepie można spotkać nakładki z filcu, gumy, silikonu, plastiku, korka, wojłoku, teflonu i sztucznej skóry.

Do nieruchomych mebli idealnie nadadzą się podkładki korkowe. Jeśli mebel jest często przesuwany, bardziej odpowiednie będą produkty filcowe, wojłokowe i teflonowe. Krzesła z metalowymi nogami łatwo porysują nie tylko parkiet, ale i płytki, dlatego muszą być koniecznie 'obute' w praktyczne gumowe lub silikonowe nakładki.

Najbardziej popularne są następujące warianty:

• Samoprzylepne protektory. Są dostępne w różnych kształtach i rozmiarach. Bardzo wygodne w montażu.
• Gumowe nakładki w formie kapturków. Doskonale zapobiegają ślizganiu.
• Skarpetki z materiału tkackiego lub dzianiny. Najczęściej wykonywane samodzielnie.

Okucia ochronne do krzeseł i taboretów można kupić w najbliższym sklepie gospodarczym lub wykonać własnoręcznie.

Opcje samodzielnego wykonania

Tak naprawdę nie ma nic trudnego w samodzielnym wykonaniu nakładki na nogi.

Jako dostępne materiały mogą posłużyć:

• korki od butelek;
• kawałki gumy lub skóry;
• odcinki linoleum i wykładziny dywanowej;
• wykroje z filcu.

A to nie jest pełna lista tego, co może być użyte.

Filc, wojłok, skóra

Najprostszym wariantem nakładek są produkty z filcu lub pilśni. Materiały te można nabyć w każdym sklepie z artykułami do szycia. Po zmierzeniu podstawy nóżki należy przenieść kształt na materiał, wyciąć wykrój, a następnie go przykleić.

Warto dodać, że materiały te należy kleić za pomocą kleju termotopliwego. Łączenie na 'zimno' nie gwarantuje dobrej przyczepności i najprawdopodobniej nakładka szybko się odklei. Gorący klej natomiast wniknie w materiał.

Z pilśni, drapu i filcu najczęściej wykonuje się zaślepki do metalowych nóżek. Spośród tych materiałów za najtrwalszy uważa się pilśń.

Skóra doskonale nadaje się na podłogi drewniane lub laminowane, ale może ślizgać się po wykładzinie dywanowej i płytkach. Guma, szczególnie ciemna, może pozostawiać ślady zarówno na wykładzinach dywanowych, jak i na płytkach.

Włóczka

Do drewnianych krzeseł można używać nakładek z mniej gęstych materiałów. Z resztek przędzy wprawne ręce robią na drutach wesołe lub stylowe skarpetki-pokrowce. Takie produkty doskonale wpasują się w wystrój pokoju dziecięcego.

Korki od wina

Szybko i bez wysiłku można wykonać nakładki z korka winnego. W tym celu odcina się kawałek o grubości 3-4 mm, a następnie ostrożnie przykleja się go do nóżki mebla. Należy pamiętać, że korek jest idealnym rozwiązaniem dla mebli stacjonarnych. Swoją drogą, zamiast kleju można użyć acetonu. Rozpuszcza on powierzchnię korka, zapewniając w ten sposób niezbędną przyczepność do nóżki.

Linoleum

Kolejnym wygodnym materiałem do produkcji podkładek pod nóżki krzeseł jest zwykłe linoleum. Małe skrawki pozostałe po remoncie można wykorzystać zarówno jako środek ochronny, jak i jako materiał klejący.

W pierwszym przypadku z linoleum wycina się elementy o kształcie odpowiadającym podstawie nóżek mebli. W drugim przypadku linoleum jest cięte na małe kawałki, zalewane acetonem tak, aby płyn całkowicie pokrył materiał, i pozostawiane na trzy doby. Po 3 dniach skrawki linoleum całkowicie się rozpuszczą, tworząc jednorodną masę o doskonałych właściwościach klejących.

Plastik

W sklepach hobbystycznych i kreatywnych można nabyć zestawy z plastikiem 'Polymorphus'. Składa się on z termoplastycznych kulek w kolorze białym.

Aby zrobić protektory z Polymorphusa, potrzebny będzie metalowy pojemnik, sam materiał i gorąca woda. Temperatura topnienia tego rodzaju plastiku wynosi zaledwie +65°C.

Algorytm pracy z tym materiałem jest prosty:

1. Do pojemnika umieszcza się białe granulki.
2. Zalewa się materiał wodą (+65°C) i czeka, aż granulki zaczną się topić. Wskaźnikiem tego jest utrata koloru. Biały kolor zastępuje półprzezroczysty odcień.
3. Nóżki krzesła czyści się papierem ściernym.
4. Ciepłą plastyczną masę nakłada się na podstawę nóżek i nadaje jej odpowiedni kształt.
5. Plastik twardnieje (można umieścić elementy w zimnej wodzie, aby przyspieszyć proces twardnienia) i przekształca się w nakładki.

Takie domowe protektory nie rysują podłogi, a przy tym wyglądają estetycznie i są niezauważalne. Jeśli do topiącej się substancji doda się odrobinę farby, można uzyskać nakładkę w kolorze mebli lub, przeciwnie, kontrastowy akcent, na przykład imitujący odcień tapicerki miękkiego krzesła.

Wybierając nakładki na nóżki, należy kierować się nie tylko własnymi preferencjami, ale także rodzajem podłogi. Tylko wtedy protektory będą spełniać swoje funkcje, a użytkowanie stanie się bezpieczniejsze i wygodniejsze.