Jak można przechowywać topinambur: suszenie, mrożenie i konserwacja produktu

Przy samodzielnej uprawie bulw ziemnych na działce istnieje kilka skutecznych metod przetwarzania plonów. Aby w ogóle nie trzeba było zastanawiać się, jak przechowywać topinambur, wystarczy wykopać tylko tyle produktu, ile zostanie zjedzone w najbliższym czasie.

Pozostałości można zebrać w razie potrzeby, ponieważ bulwy doskonale znoszą mrozy. Przechowywanie produktu w warunkach mieszkania również daje wiele możliwości. Topinambur można suszyć, konserwować i zamrażać, co zapewnia dużą różnorodność smakową gotowych potraw.

Metody przechowywania topinamburu na działce przydomowej

Topinambur można tradycyjnie przechowywać w piwnicy o niskiej temperaturze i wysokiej wilgotności, pamiętając, że nawet niewielki wzrost temperatury może negatywnie wpłynąć na bulwy. Jeśli dysponujemy małym kawałkiem ziemi, przechowywanie bulw ziemnych może przyjąć następującą formę:

• Najłatwiej wykopać dół o średniej głębokości, do którego wkłada się pozostałe plony, które nie będą potrzebne przez całą zimę. Najlepiej umieszczać je w drewnianych skrzyniach.

Rada: W drewnianych pojemnikach topinambur można przechowywać również w domu – na balkonie, ale tylko jeśli nie jest ogrzewany i nieocieplony. Wraz ze wzrostem temperatury powyżej +2°C wartości odżywcze produktu zaczynają gwałtownie spadać.

• Śnieżne pryzmy. Optymalna opcja składowania bulw na zewnątrz. Oczyszczamy powierzchnię, wsypujemy bulwy równomierną warstwą. Na wierzch kładziemy 10 cm śniegu i znów warstwę bulw. Po zakończeniu budowy wielowarstwowej konstrukcji należy ją przykryć trocinami i ocieplić słomą.
• Przechowywanie w rowach. Zanim ziemia zamarznie, wykopujemy w niej płytki rów, którego dno wyścielamy gałązkami świerku. Na nich ustawiamy plastikowe doniczki wypełnione oczyszczonymi z brudu bulwami. Przykrywamy wszystko warstwą śniegu, następnie ociepleniem (siano lub gałęzie) i przykrywamy arkuszem papy.

Najważniejsze, o czym należy pamiętać, korzystając z warunków zewnętrznych do przechowywania topinamburu, to to, że na skórkę nie powinno oddziaływać świeże powietrze. Sprzyja ono uwalnianiu szkodliwych związków, które negatywnie wpływają na stan organizmu. Dodatkowym zabezpieczeniem przed tym zjawiskiem może być zastosowanie specjalnych nietoksycznych kompozycji parafinowych.

Jak prawidłowo suszyć i zamrażać bulwy ziemne?

Przechowywanie topinamburu w warunkach domowych nie ogranicza się do użycia lodówki, tym bardziej, że w niej bulwy wytrzymają nie dłużej niż miesiąc. I to tylko wtedy, gdy umieści się je w szczelnym pojemniku lub plastikowej torbie. Obrany i pokrojony korzeń zachowa świeżość zaledwie przez kilka dni.

Lepiej przygotowywać domowe zapasy jednym z następujących sposobów:

• Mrożenie. Korzeń topinamburu obieramy, myjemy, kroimy w słupki lub kostkę. Produkt blanszujemy w serwatce mleczno-twarogowej w maksymalnej temperaturze przez 5-10 minut. Następnie studzimy produkt i umieszczamy go w zamrażarce w celu przechowywania.
• Użycie piasku. Bierzemy płócienne lub plastikowe worki, wykładamy je wilgotnym piaskiem, torfem lub trocinami i napełniamy ziemną gruszką. Należy dokładnie zawiązać pojemnik, wtedy produkt bez problemu przetrwa na niezbyt ciepłym balkonie lub nieogrzewanej loggii do nadejścia ciepła.
• Tradycyjne suszenie. Przed suszeniem ziemnej gruszki należy ją obrać, umyć i pokroić w cienkie plasterki. Używamy tylko dobrych bulw bez dziur i uszkodzeń. Uzyskane kawałki układamy cienką warstwą na tacy i trzymamy na świeżym powietrzu, chroniąc przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, aż do wysuszenia plasterków.

Rada: Do krojenia topinamburu zaleca się używanie noża ceramicznego lub z kości, ponieważ metal silnie się utlenia, w wyniku czego narzędzie traci przydatność.

• Obróbka termiczna. Owoce topinamburu można suszyć również w piekarniku, będzie to znacznie szybsze. W litrze wody rozpuszczamy łyżeczkę sody oczyszczonej, doprowadzamy roztwór do wrzenia. W nim blanszujemy pokrojone na kawałki bulwy nie dłużej niż 9 minut. Następnie czekamy, aż ostygną, kroimy w cienkie plasterki i suszymy do gotowości w piekarniku w temperaturze 60°C. Gotowy produkt układamy w szczelnym szklanym pojemniku, w przeciwnym razie pojawią się w nim robaki.

Wysuszony topinambur można zmielić na mąkę gruboziarnistą. Taki proszek można używać w wielu nietypowych i tradycyjnych przepisach.

Smaczne i zdrowe konserwy z topinamburu

Istnieją dziesiątki przepisów na przetwory z ziemnej gruszki. Co więcej, kierunek ten nie ogranicza się do standardowych kiszonek i sałatek. W razie potrzeby z topinamburu można przygotować smaczny dżem.

• Marynowany topinambur. Będziemy potrzebować marchewki, samych korzeni, po dwie łyżki octu, soli kuchennej i miodu na litr wody. Warzywa obieramy i kroimy w dowolne kawałki, układamy w wyparzonych słoikach. Z pozostałych składników przygotowujemy marynatę, którą zalewamy produkty. Pasteryzujemy słoiki przez kwadrans i zakręcamy.
• Sałatka z topinamburu. Na kilogram bulw bierzemy pół kilograma marchwi, cytrynę i sól. Warzywa kroimy, cytrynę ścieramy na drobnej tarce lub mielimy w blenderze. Mieszamy te składniki, dodajemy sól do smaku i czekamy, aż mieszanka puści sok. Następnie masę rozkładamy do słoików, pasteryzujemy przez pół godziny i zakręcamy.
• Konfitura z topinamburu. Na kilogram gruszki ziemnej bierzemy taką samą ilość miąższu dyni, cytrynę i szklankę cukru. Bulwy i dynię obieramy i kroimy w kawałki, cytrynę rozdrabniamy na tarce lub w blenderze. Mieszamy wszystkie składniki i odstawiamy na około godzinę. Następnie masę stawiamy na ogień, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy nie dłużej niż pięć minut na wolnym ogniu, ciągle mieszając. Gotowy produkt rozlewamy do słoików i hermetycznie zamykamy. Przez dobę słoiki należy trzymać pod kołdrą, do góry dnem.
• Kompozycja odżywcza wzmacniająca odporność. Dwie szklanki soku z rokitnika mieszamy ze szklanką przegotowanej lub destylowanej wody. Kilogram bulwy topinamburu kroimy w kostkę, zalewamy uzyskaną cieczą i dodajemy szklankę cukru. Masę stawiamy na ogień i doprowadzamy do wrzenia. Natychmiast zdejmujemy z ognia i rozlewamy do słoików. Pasteryzujemy przez pół godziny i zakręcamy.

Stosując wymienione metody, udaje się w maksymalnym stopniu zachować cenne substancje odżywcze w składzie produktu oraz w optymalny sposób wyeksponować jego walory smakowe.