Jak zrobić wiadro do fermentacji odpadów ze zwykłego wiadra, aby kwiaty rosły jak na drożdżach

Pojemnik EM to specjalne urządzenie, które pozwala przekształcić odpady domowe w użyteczny nawóz, na którym doskonale rosną nie tylko rośliny ogrodowe, ale także kwiaty domowe. Dysponując taką miniaturową instalacją, można przerobić odpady organiczne na kompost lub pożywny płyn dla roślin, a przy okazji pozbyć się nadmiaru śmieci. Urządzenie ma tylko jedną wadę – wysoką cenę. Wymyśliliśmy, jak zrobić podobny pojemnik ze zwykłego plastikowego wiadra i znacznie zaoszczędzić.

Konstrukcja i przeznaczenie

Aby samodzielnie złożyć pojemnik, będziemy potrzebować:

• Plastikowe wiadro. Można je kupić w sklepie budowlanym lub wykorzystać pozostałe po remoncie, na przykład dobrze umyte po farbie elewacyjnej.
• Drobna kratka. Będzie potrzebna do zatrzymywania odpadów. Można ją zrobić z drobnej siatki spawanej, ściernej, siatki okiennej lub innego podobnego materiału. Można odwrócić plastikowy pojemnik po śledziach i zrobić w nim wystarczającą liczbę otworów, aby ciecz mogła spływać niżej.
• Kranik. Będzie potrzebny zwykły plastikowy kran i kawałek plastikowej rury, to niedrogie, również dostępne w sklepie budowlanym.
• Pokrywka od wiadra. Zwykle pojemnik już ją ma, jeśli nie, można dobrać dowolną, która będzie się szczelnie zamykać.

Aby zrozumieć, jak prawidłowo złożyć system, trzeba zrozumieć, jak działa fabryczny. Pomoże to dowiedzieć się, jak uzyskuje się nawóz z tego, co planowano wyrzucić.
Potrzebne jest plastikowe wiadro o pojemności 10-15 litrów. Zbyt duże będzie niewygodne w użyciu, trudno je przenosić z miejsca na miejsce, a kompost będzie długo dojrzewał. Optymalnie wybrać wariant o pojemności 12 litrów lub zbliżonej do tej objętości.
Fermentacja lub gnicie materii organicznej zachodzi w standardowy sposób. Aby uruchomić proces, nie wystarczy tylko złożyć wiadro dla wygodnego przeprowadzenia go, trzeba będzie kupić specjalne grzyby i bakterie, których szczepy dobierają specjaliści.

Nowoczesne preparaty pomogą szybko uzyskać rezultat i wytworzyć dobry nawóz, uniwersalny dla wszystkich rodzajów roślin, dlatego nie należy ich lekceważyć. Gdy tylko zrobisz pojemnik, trzeba będzie kupić preparat, aby zasypać nim odpady organiczne, które do niego włożysz. Najczęściej preparat można kupić w aptece weterynaryjnej lub sklepie, który sprzedaje wszystko, co niezbędne do pielęgnacji domowych kwiatów i ogrodu.

Jak wygląda standardowa konstrukcja pojemnika EM?

Konstrukcja urządzenia jest dość prosta i dobrze przemyślana, dlatego tworząc domowy odpowiednik, będziemy trzymać się już opracowanych i sprawdzonych metod:

• Należy, aby dno pojemnika było podniesione o 3 cm, dzięki temu łatwo korzystać z zaworka, który znajduje się w dolnej części konstrukcji.
• Aby płyn mógł spływać na dno, a kompost się zatrzymywał, potrzebna jest siatka, która również znajduje się na dnie.
• Zaworek można przylutować, jeśli ma Pan odpowiednie narzędzie, a jeśli nie, proszę ostrożnie wywiercić mały otwór, aby można go było wkręcić.
  
• Należy wyposażyć konstrukcję w szczelną pokrywę, aby zapobiec nieprzyjemnemu zapachowi. Jeśli nie ma takiej możliwości, proszę wziąć jedną pokrywę odpowiedniej wielkości i przykryć nią wiadro, a następnie znaleźć gruby worek foliowy lub folię, przykryć wiadro i okleić bok taśmą klejącą. Gdy pojemnik się wypełni, i tak nie będzie go Pan musiał często otwierać, a ta wersja uchroni przed zapachem.

Jakie odpady nadają się do kompostu?

Samo zrobienie wiadra to za mało, trzeba rozumieć, jak działa cały mechanizm. Kompost to nie tylko utylizacja odpadów, których nie chce się Pan wynosić do śmietnika, to użyteczna masa, której nie należy wyrzucać.

Do przygotowania nawozu można używać wyłącznie naturalnych produktów, do których należą:

• Kasze, resztki pieczywa, makaronów, przy czym nie ma znaczenia, czy są to świeże resztki jedzenia, czy już pokryte pleśnią. Wszystko się nadaje, najważniejsze – bez celofanu i innych nieorganicznych dodatków.
• Zgniłe lub świeże produkty mleczne.
• Resztki mięsa, nawet zepsutego.
• Owoce i warzywa, liście, niezależnie od stanu. Na przykład, jeśli coś zepsuło się Panu w lodówce, może Pan to włożyć do wiadra z kompostem lub dodać obierki z ziemniaków, marchwi, liście kapusty, które nie przydały się do barszczu.
• Kora, wszelkie liście lub kwiaty, więc jeśli zwiędł Panu bukiet, niech się Pan nie spieszy z jego wyrzucaniem, jeszcze posłuży on żywym kwiatom.
• Łuski z pestek i wszelkie organiczne obierki warzyw.
• Papier i karton również się nadają, jeśli zostaną wcześniej namoczone.

Czego nie należy wkładać do kompostu?

Kompost to nie śmietnik, dlatego trzeba uważnie śledzić i sortować to, co powinno się tam znaleźć, a co nie.

Na przykład, w wiadrze EM nie powinno się znaleźć:

• Patyki, gałęzie.
• Kości nieważne jakiego pochodzenia.
• Ryby.
• Substancje nieorganiczne, na przykład celofan.
• Metalowe przedmioty.

Jak przebiega fermentacja?

Przede wszystkim po wyselekcjonowaniu odpowiednich odpadów należy je rozdrobnić tak, aby kawałki nie były większe niż 2-3 cm. Jeśli chcemy dodać do kompostu pastę z cukinii lub produkt o podobnej konsystencji, nie trzeba z nim nic robić. Fermentacja będzie przebiegać w określonej kolejności, której nie można naruszać, w przeciwnym razie nic się nie uda.

Należy wykonać następujące czynności:

• Przesortuj i rozdrobnij odpady, a następnie umieść je w worku na śmieci, w którym wcześniej trzeba zrobić kilka dziurek. Są one potrzebne, aby woda mogła opuścić przygotowaną masę.
• Umieść worek w wiadrze; aby nie leżał na dnie, potrzebujemy w konstrukcji kratki.
• Otwórz worek i zwilż jego zawartość wodą niezawierającą chloru. Sprawdzi się również odstała woda, jeśli masz centralne wodociągi i nie ma skąd wziąć niechlorowanej cieczy.
• Dodaj do kompostu koncentrat EM, zachowując mniej więcej proporcję 1:100. Możesz to zrobić na oko lub wcześniej ważąc odpady, które będą potrzebne do przygotowania.
  
• Warstwa będzie wymagała dobrego nawilżenia – bakterie dobrze rozwijają się w wilgoci, dlatego potrzebują wilgotnego, ciepłego środowiska.
• Worek można wyjąć lub pozostawić w wiadrze. Przykryj go wewnętrzną pokrywką lub czymś stosunkowo ciężkim – jest to potrzebne, aby ubić masę i zmusić kompost do aktywniejszego wydzielania soku. Ponadto ubicie materiału pomoże usunąć z niego nadmiar kieszeni powietrznych i przyspieszyć proces fermentacji.
• Następnie przykryj pojemnik główną pokrywką lub zapakuj w celofan, jak wcześniej zalecaliśmy. Jest to konieczne nie tylko po to, aby nieprzyjemny zapach nie wydostawał się z pojemnika, ale także aby do środka nie dostawało się powietrze.

Produkty do przetworzenia można stopniowo dodawać. W tym celu układa się je warstwami, również posypując fermentem. Nie trzeba nic mieszać, najważniejsze jest mocne przyciśnięcie od góry, aby zapobiec przedostawaniu się nadmiaru powietrza do pojemnika. W środku będzie stopniowo gromadzić się ciecz. Należy ją odlewać co 2-3 dni lub w miarę gromadzenia, w zależności od objętości wiadra wybranego do eksperymentu.
Kompost może pozostawać w wiadrze do dwóch tygodni, po czym należy go usunąć, pojemnik trzeba dokładnie umyć i można produkować nowy nawóz, a stare odpady można zutylizować.

Co można uzyskać dzięki tej technologii?

Posiadanie kontenera EM szczególnie przyda się działkowcom, ponieważ będzie można uzyskać dużą ilość nawozu praktycznie za darmo. Produkcja samego wiadra wyniesie 8-12 zł, bioaktywny dodatek jest niedrogi, a fabryczny kontener kosztowałby 60 zł. Odpady, które i tak powstają po przygotowaniu posiłków, można teraz nie wyrzucać, ale wykorzystać na działce.
Można z nich uzyskać skuteczny nawóz, który nie tylko lepiej radzi sobie z zadaniami niż obornik, ale jest także tańszy i nie ma tak nieprzyjemnego zapachu. Rodzina z 4 osób może wyprodukować do 500 kg bionawozu w ciągu 6-12 miesięcy. Takie nawozy będą nie tylko pożywne dla roślin, ale także pozwolą im nabyć właściwości ochronne przed różnymi chorobami, czego obornik nie zapewnia. Podatność roślin na choroby i szkodniki będzie znacznie niższa, jeśli do mieszanki doda się specjalne preparaty umożliwiające niszczenie szkodników.

Do pozytywnych stron takiego dodatku można zaliczyć:

• Mikroorganizmy tworzą biocenozy, które chronią roślinę przed szkodliwymi mikroorganizmami.
• Kompost EM nadaje się do nawożenia praktycznie wszystkich rodzajów roślin, można go stosować zarówno do egzotycznych kwiatów domowych, jak i do wszelkich roślin ogrodowych, od pomidorów po nawożenie drzew owocowych. Aplikacja preparatu jest taka sama jak w przypadku wermikompostu lub próchnicy.
• Dojrzewanie kompostu nastąpi po 40 dniach od wyjęcia go z pojemnika, w glebie można go umieścić od razu, a dojrzeje w niej samodzielnie. Zimą produkt można zamrozić, nie straci on swoich właściwości, a gdy nadejdzie ciepła pogoda, odda składniki odżywcze korzeniom.
• Niedojrzały kompost można wykorzystać do wabienia robaków, chętnie go konsumują, co jest przydatne przy wermikulturze.
• Płyn, który będzie Pan/Pani spuszczać z pojemnika, dobrze nadaje się do czyszczenia rur kanalizacyjnych.

Koszt fabrycznego wiadra

W zależności od tego, gdzie kupuje się pojemnik, jego cena może wahać się od 44 do 60 zł. Przy samodzielnym wykonaniu wyda Pan/Pani od 8 zł, potrzebny będzie tylko zakup pojemnika i kranika. Cała reszta zwykle jest już w gospodarstwie. Można też użyć starego wiadra po czymś. Ważne, aby miało szczelnie zamykaną pokrywę.

Perspektywy

Będzie Pan/Pani mógł/mogła zaoszczędzić na nawozach, dokarmić swoje rośliny i uzyskać dobre plony na działce. Ponadto odpady, które zwykle są utylizowane, można wykorzystać z pożytkiem, nie wydając pieniędzy na zakup obornika i innych biologicznych nawozów. Do wykonania pojemnika nadaje się nawet uszkodzone wiadro, ważne tylko, aby nie przeciekało jego dno.

Wniosek: wykazując się odrobiną sprytu i używając ogólnodostępnych materiałów, można szybko złożyć pojemnik EM za grosze, który będzie działać dokładnie tak samo jak fabryczny. Po pewnym czasie w pełni doceni Pan/Pani własny trud, uzyskując dobre plony na swojej działce. Odpady z niego można wykorzystać do stworzenia nowego kompostu. Jest to stosunkowo szybki, niedrogi i skuteczny sposób na uzyskanie nawozu, przy minimalnym nakładzie sił i środków.