5 sposobów na wyciągnięcie drzazgi ze skóry

Jak szybko i bezboleśnie wyciągnąć drzazgę? Istnieją sprawdzone i skuteczne metody.

Drzazga w palcu – jak ją wyciągnąć

Ręce człowieka to najważniejsze narzędzie, wykonujące wiele różnorodnych czynności i ruchów. Często zdarza się konieczność wyciągnięcia drzazgi z palca. Ważne jest, aby wiedzieć, że im wcześniej problem zostanie wykryty, tym łatwiej i szybciej się go pozbędziesz.

Rada! Zanim zaczniesz wyciągać drzazgę, należy odparować skórę za pomocą gorącej kąpieli lub kompresu, aby stała się luźna i miękka. Wtedy drzazga łatwiej wyjdzie z naskórka.

Użycie pęsety lub igły do usunięcia drzazgi zakłada, że jej koniec jest dobrze widoczny. W przeciwnym razie nie uda się jej zaczepić i wyciągnąć. Należy również przygotować roztwór dezynfekujący – spirytus lub zieleń brylantową. Aby lepiej widzieć, co się dzieje, zaleca się działać przy jasnym świetle i użyć lupy.

Kolejność czynności w warunkach domowych:

1. Skórę wstępnie odparowuje się, aby tkanki się rozeszły, a drzazga stała się lepiej widoczna i szybciej wyszła.
2. Pęsetę lub igłę (dużą do szycia lub medyczną ze strzykawki) należy zdezynfekować roztworem spirytusu.
3. Należy zdezynfekować spirytusem również obszar skóry, w którym znajduje się drzazga.
4. Jeśli używa się pęsety, należy chwycić brzeg drzazgi i starać się powoli ją wyciągnąć.
5. Jeśli używa się igły, należy ostrym końcem podważyć drzazgę i spróbować wyrwać ją z warstw skóry.
6. Powstałą małą rankę warto posmarować maścią gojącą, na przykład „Bepanthenem” lub „Boro Plus”: wtedy zaciągnie się szybko i bez powikłań.

Usunięcie drzazgi z palca bez igły umożliwi maść ichtiolowa lub maść Wiszniewskiego. W tym celu należy gęsto posmarować obszar skóry, w którym znajduje się drzazga, i odczekać 15–20 minut. Maść Wiszniewskiego i ichtiolowa dobrze zmiękczają tkanki, a także mają działanie wyciągające, co pomoże drzazdze wysunąć się z warstw skóry, w których się zagnieździła. Niemniej jednak trzeba będzie uciskać skórę wokół drzazgi, tak aby wyszła na powierzchnię. Aby mniej uszkodzić tkanki miękkie, gdy tylko pojawi się koniec, chwyć go pęsetą i wyciągnij drzazgę w całości.

Rada! Jeśli w domu jest rysik z cienką końcówką, z powodzeniem zastąpi pęsetę i będzie nawet wygodniejszy.

Papka z niewielkiej ilości wody i sody ułatwi usunięcie drzazgi z powierzchniowych warstw skóry. W tym celu należy na krótko pozostawić masę na dotkniętym obszarze, a następnie spróbować wycisnąć lub usunąć ciało obce pęsetą lub igłą. Ważne jest, aby zachować ostrożność, aby drzazga nie wbiła się jeszcze głębiej, w przeciwnym razie pozbycie się jej będzie znacznie trudniejsze.

Jak prawidłowo usunąć głęboką drzazgę

Drzazga wnika głęboko, jeśli jest ostra i mała lub zostanie wprowadzona pod paznokcie. Jak usunąć drzazgę, jeśli znajduje się głęboko w stopie, pięcie lub pod paznokciem? Paznokieć jest mniej wrażliwy na drzazgi niż skóra; najprawdopodobniej sama wyjdzie po pewnym czasie.

Rada! Jeśli drzazga znajduje się głęboko pod paznokciem, powoduje silny ból lub jest niewidoczna, lepiej skonsultować się ze specjalistą. Chirurg lub traumatolog łatwo i szybko pozbędzie Państwa dyskomfortu.

Jeśli widać końcówkę, usunięcie drzazgi spod paznokcia uda się za pomocą igły. Wstępna dezynfekcja narzędzia i miejsca zmiany chorobowej uchroni przed ewentualnymi powikłaniami. Pod lupą i przy dobrym oświetleniu drzazga będzie lepiej widoczna, co przyspieszy rezultat. Należy spróbować podważyć drzazgę i przybliżyć ją do krawędzi płytki paznokcia.

Taśma klejąca (taśma pakowa, plaster lub taśma izolacyjna) pomoże pozbyć się kruchych i małych drzazg na stopach i dłoniach, na przykład z włókna szklanego, opiłków metalowych, niektórych gatunków roślin. Przed zabiegiem należy umyć ręce i miejsce dotknięte drzazgami, dokładnie osuszyć skórę ręcznikiem, ale nie pocierać! Następnie przygotować odpowiedni kawałek taśmy klejącej i przykleić go do miejsca dotkniętego drzazgą lub drzazgami. Po odklejeniu taśmy należy dokładnie ją obejrzeć — na klejącej części powinna pozostać drzazga.

Za pomocą kleju można usunąć głęboką drzazgę z palca. Do tego celu nadaje się zwykły klej do papieru i tektury lub klej PVA. Substancję nakłada się na miejsce z drzazgą, następnie należy odczekać około pół godziny, aż klej nieco wyschnie, i pociągnąć za stwardniałą część — powoli, aby wraz z substancją wyszła drzazga. Następnie należy usunąć resztki kleju i upewnić się, że w skórze nie pozostały żadne drzazgi. W przeciwnym razie procedurę należy powtórzyć.

Ważne! Do usuwania drzazg nie wolno używać superkleju!

Roztwór hipertoniczny pomoże pozbyć się drzazgi, która znajduje się głęboko i jest słabo widoczna. Środek ten to mocno osolona gorąca woda. Do przygotowania należy wziąć 2-3 łyżki soli i rozpuścić w połowie lub całej szklance wrzątku. Gdy roztwór ostygnie na tyle, by skóra mogła go wytrzymać, należy zanurzyć w nim miejsce z drzazgą lub zrobić gorący kompres. Następnie należy nałożyć luźny opatrunek i poczekać, aż drzazga stanie się lepiej widoczna — wtedy będzie można ją usunąć pęsetą lub igłą.

Przydatna informacja: Gorący i stężony roztwór soli, którego medyczna nazwa to «roztwór hipertoniczny», łagodzi obrzęk i stan zapalny, odkaża skórę oraz zmniejsza odczucia bólowe.

Po pomyślnym usunięciu drzazgi należy odczekać, aż krwawienie ustanie, a pozostałe ranki oczyścić spirytusem medycznym, wodą utlenioną lub chlorheksydyną. Jeśli zadrapanie jest powierzchowne, zagoi się szybko i łatwo. Na głęboką ranę należy nałożyć środek bakteriobójczy — maść lub puder. Jeśli ślad po drzazdze znajduje się w okolicy zgięć, zaleca się nałożenie opatrunku z gazy.

Kiedy potrzebna jest pomoc lekarza

W domu lepiej usuwać tylko te drzazgi, które wbiły się płytko w skórę. Jeśli ciało obce znajduje się w okolicy twarzy lub szyi, zanieczyszczenie dostało się do oczu lub dróg oddechowych, konieczna jest pilna pomoc lekarza. Natychmiastowa hospitalizacja jest wymagana w przypadku wbicia się drzazgi w nerw lub mięsień, co powoduje u pacjenta silny ból i ogranicza ruchy.

Sytuacje, w których konieczna jest pomoc lekarska:

• przy wielokrotnych i bezskutecznych próbach samodzielnego usunięcia drzazgi;
• wbiciu się drzazgi w oko lub okolicę oczodołu;
• jeśli rana z drzazgą jest głęboka i zanieczyszczona;
• drzazga została zadana przez zwierzę, pochodzi z mięsa lub ryby;
• szczepienie przeciw tężcowi było przeprowadzone dawno i istnieje prawdopodobieństwo zakażenia.

Rada! Drzazgi drewniane i organiczne — wióry, kolce, sucha trawa, a także drzazgi pochodzenia zwierzęcego — łuski, pazury, kości itp. — sprzyjają rozwojowi infekcji. Drzazgi z materiałów nieorganicznych — plastiku, szkła, metalu — są bolesne same w sobie, ale nie prowokują infekcji w skórze.

Jeśli drzazga nie została całkowicie usunięta, bardzo prawdopodobne jest ropienie. Do głównych objawów rozwoju infekcji należą: obrzęk, wydzielina i silny ból, zaczerwienienie, miejscowe lub ogólne podwyższenie temperatury. Z tymi objawami nie można walczyć samodzielnie, konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Nieleczona mała drzazga może przynieść wiele kłopotów. Należy się jej szybko pozbyć. Jeśli nie można tego zrobić samodzielnie, należy zwrócić się do specjalisty. Usunięta w porę drzazga — to profilaktyka infekcji i powikłań, gwarancja dobrego samopoczucia i zachowania zdrowia.