Czy można spłukiwać żwirek dla kota w toalecie?

Kanalizacja w budynkach wielorodzinnych w 95% przypadków ulega zatkaniu z powodu obcych przedmiotów, które dostały się do odpływu. Na przykład wielu ludzi przywykło spłukiwać koci żwirek w toalecie i nie zastanawiać się, do czego może to doprowadzić. Tymczasem nawet granulki z prasowanych trocin mogą być przyczyną poważnego zatkania.

Co dzieje się z żwirkiem w kontakcie z wodą

Z reguły kocia kuweta znajduje się w toalecie. Zwykłe spłukanie zużytego żwirku w toalecie jest bardzo kuszącą opcją. Należy jednak zrozumieć, co się dzieje, gdy trociny trafiają do kanalizacji.

Wiadomo, że drewno pęcznieje w wodzie, a koci żwirek nie stanowi wyjątku. Dostając się do kanalizacji, trociny miękną, pęcznieją i przekształcają się w papkę, która może wywołać zatkanie.

• Jeśli trocin jest niewiele, to mogą one łatwo przejść przez zagięcia toalety i rur.
• Jeśli natomiast do kanalizacji trafi duża ilość drewnianego żwirku, to moc strumienia wody ze spłuczki po prostu nie wystarczy, aby przepchnąć cały materiał do ogólnego odpływu kanalizacyjnego. W takim przypadku trociny pozostaną w zagięciu toalety.

Ponadto należy uwzględnić, że żwirek pęcznieje częściowo – wewnątrz ogólnej grudki trociny pozostaną suche, może w nich pozostać powietrze. Wszystko to staje się przyczyną wytworzenia swoistego korka, który wywołuje zatkanie.

Spłukiwanie w toalecie innych rodzajów żwirku – glinianego, mineralnego, silikatowego – jest zakazane. Glina słabo się rozpuszcza i zlepia się w gęsty, nieprzepuszczalny dla wody korek, silikażel i minerały w ogóle się nie rozpuszczają.

Niebezpieczeństwo zatkania

Oprócz właściwości trocin pęczniejących w wodzie, duże znaczenie ma stan rur kanalizacyjnych. Na przykład, jeśli w mieszkaniu od kilkunastu lat nie zmieniano kanalizacji, albo w samym budynku nie dokonano wymiany ogólnych odpływów, to zatkanie powstanie niemal na pewno. Przepustowość starych rur jest mniejsza, ponieważ od wewnątrz mają wiele narostów.

Na niektórych opakowaniach z kocim żwirkiem znajdują się instrukcje dopuszczające utylizację zużytych granulek poprzez spłukanie w toalecie. Trzeba jednak rozumieć, że producent nie ponosi odpowiedzialności za stan kanalizacji w Państwa domu.

Jeśli natomiast są Państwo pewni dobrego stanu swojej kanalizacji, to może się okazać, że kilka pięter niżej w ogólnym odpływie już istnieje niewielkie zatkanie. W takim przypadku zrzucenie dużej ilości drewnianego żwirku spowoduje problemy u wszystkich sąsiadów – i u Państwa również.

Należy również pamiętać o konstrukcji muszli klozetowej, której odpływ jest skomplikowanie wygięty, aby pozbyć się nieprzyjemnego zapachu i ścieków. Jeśli spuścimy do niej dużą ilość ściółki, najprawdopodobniej trociny utkną w jednym z takich zakrętów.

Biorąc pod uwagę powyższe, spłukiwanie drewnianej ściółki w toalecie nie jest zalecane. W ostateczności – w niewielkiej ilości. Jeśli konieczne jest spłukanie całej zawartości kuwety, należy robić to partiami, odczekując 30–40 minut po każdym spłukaniu. W takim przypadku trociny swobodnie przejdą przez wszystkie rury i nie spowodują zatoru w kanalizacji.

Co zrobić, jeśli ściółka nie spłynęła

Jeśli ściółka nie spłynęła i doszło do zatoru, można go usunąć samodzielnie. Jeśli trociny utworzyły korek w odpływie muszli, należy je usunąć ręcznie, im szybciej, tym lepiej: z biegiem czasu trociny wchłaniają coraz więcej wody, korek staje się gęstszy, a jego usunięcie będzie znacznie trudniejsze.

Usunięcie zakleszczonych trocin można wykonać w następujący sposób:

1. Jeśli dopiero co próbowałeś spłukać ściółkę i znajduje się ona w muszli, należy ją natychmiast stamtąd usunąć. Załóż gumowe rękawiczki (jeśli ich nie masz, owiń rękę zwykłą foliową torbą) i wyciągnij z toalety wszystko, co się da.
2. Następnie za pomocą przepychaczki przepchnij pozostałe trociny dalej do rury. Umieść przepychaczkę na odpływie, mocno dociśnij gumowy kielich do powierzchni i pompuj, jak przy zwykłym czyszczeniu rur.
3. Można dodać do toalety trochę wody, aby za jej pomocą mocniej przepchnąć trociny. Jednak wody nie powinno być zbyt dużo, w przeciwnym razie trzeba będzie ją wybierać.
4. Spuść wodę ze spłuczki. Jeśli wszystko zostało wykonane prawidłowo, strumień wody przepchnie trociny dalej przez kanalizację i usunie pozostałości zatoru.

Jeśli zator pozostał lub korek utworzył się dawno temu, trzeba będzie wyczyścić toaletę specjalnym przewodem z końcówką. Przewód należy opuścić do odpływu i wykonywać nim ruchy okrężne, starając się przepchnąć go dalej i wkręcić w zator. Ważne jest, aby przebić mały otwór, przez który strumień wody ze spłuczki stopniowo zmyje korek.

Pamiętaj, że z powodu spłukanej ściółki zator może powstać nie w twoim mieszkaniu, ale kilka pięter niżej. W takim przypadku problemy z kanalizacją będą mieli wszyscy mieszkańcy, a ty raczej nie będziesz w stanie samodzielnie naprawić sytuacji.

Czasami ściółka nie zatyka rury natychmiast, ale stopniowo gromadzi się w kanalizacji, powodując niewielki zator i zmniejszając przepustowość rur. W takim przypadku należy skorzystać ze specjalnych środków chemicznych.

1. Wybierz środek na bazie mocnego kwasu lub zasady, ponieważ te chemikalia dobrze trawią resztki organiczne w kanalizacji. Może to być płyn lub proszek w granulkach.
2. Wlej lub wsyp środek do odpływu toalety i pozostaw na około pół godziny, czekając na zakończenie reakcji.
3. Następnie dokładnie spłucz toaletę dużą ilością wody, kilkakrotnie spuszczając wodę ze spłuczki.

Mimo że ściółka drzewna jest nietoksyczna i bezpieczna dla środowiska, nie zaleca się spłukiwania jej w toalecie, ponieważ może spowodować zatkanie kanalizacji. Z takim zatorami można sobie poradzić zarówno mechanicznie, jak i chemicznie, ale nie jest to przyjemny proces. Wyrzucanie trocin do toalety jest możliwe tylko w małych ilościach i z zachowaniem odstępów czasowych, dlatego wygodniej i łatwiej będzie zbierać zużytą ściółkę i wyrzucać ją do śmieci — przy takiej metodzie utylizacji na pewno nie będzie żadnych problemów.