Co posadzić przy szambie, aby rzadziej je opróżniać (drzewa osuszające glebę)

Jeśli posadzimy odpowiednie drzewa w pobliżu szamba, można będzie opróżniać jego zawartość znacznie rzadziej. Ten trik był stosowany już przez naszych przodków. Niektóre gatunki drzew pobierają z gleby tak dużo wilgoci, że można je nazwać prawdziwymi osuszaczami gruntu.

Jak to działa

Metoda osuszania gleby za pomocą drzew i krzewów nazywana jest biodrenażem. Woda jest wchłaniana przez korzenie, a następnie trafia do nadziemnej części rośliny i odparowuje przez łodygi i liście. Taki mechanizm chroni drzewa przed przegrzaniem. Większość wody odparowują, a mniejszą część zużywają na swoje pożywienie.

Szybkość pobierania wody z gleby zależy od zapotrzebowania danego gatunku na wilgoć i jego zdolności do transpiracji. Drzewa osuszają glebę nie tylko w strefie korzeni, ale także w pewnej odległości. Promień tej strefy sięga 10–12 m. Drzewo w tym przypadku pełni rolę potężnej pompy. Posadzenie odpowiedniego gatunku w pobliżu szamba spowoduje, że będzie ono napełniało się znacznie wolniej.

Jeśli planuje się wykorzystanie drzew do biodrenażu, sadzonki należy sadzić w szczególny sposób. Dół do sadzenia powinien mieć duże rozmiary (1 m × 1 m) i podobną głębokość. Na dno układa się duże kamienie zmieszane z ziemią. Materiał ten będzie w przyszłości stanowił podporę dla drzewa, a jednocześnie pełnił rolę drenażu. Taka technologia sadzenia jest odpowiednia dla każdego drzewa-pompy.

Drzewa do osuszania gleby na działce

Rekordzistą w osuszaniu gleby jest topola, która jest w stanie odpompować do 900 litrów wody na dobę. Jednak do sadzenia na działce to drzewo nie nadaje się z wielu powodów. Nie każdemu odpowiada zbieranie z grządek topolowego puchu.

Ponadto pozornie nieszkodliwy puch często staje się przyczyną silnych alergii. A cień od wysokiej topoli na działce też jest niepożądany, ponieważ większość roślin ogrodowych i warzywnych woli rosnąć w słońcu. Na szczęście istnieją drzewa ozdobne i owocowe, które mogą skutecznie poradzić sobie z tym samym zadaniem.

Śliwa

Wśród drzew owocowych za najlepszy osuszacz gleby uważana jest śliwa. Drzewo potrzebuje dużej ilości wilgoci do wytworzenia liści, zawiązywania i wykształcania owoców. Ilość odparowywanej wilgoci zależy od wieku i rozmiarów śliwy (często rośnie ona w formie krzewu). Na ten wskaźnik wpływają także aktualne warunki pogodowe – temperatura i wilgotność powietrza.

Drzewo część wody zużywa na własne potrzeby, resztę odparowuje do atmosfery przez szerokie aparaty szparkowe. Śliwa średnio pobiera z gleby 100-150 l płynu na dobę. Szczególnie aktywnie kultura pobiera wilgoć w okresie intensywnego wzrostu i owocowania, podczas suszy.

Śliwa tarnina

Tarnina ma mniej więcej takie same wskaźniki transpiracji jak śliwa. Kultura ta nie wymaga starannej pielęgnacji, praktycznie nie choruje. Wystarczy posadzić w pobliżu szamba kilka egzemplarzy tarniny i o wypompowywaniu odpadów można na długo zapomnieć.

Tarnina jest w stanie nie tylko osuszać glebę, ale także dawać stabilne plony. Ta hybryda powstała w wyniku skrzyżowania dzikiej tarniny i śliwy. Uprawiać ją można nawet na Syberii, ponieważ wytrzymuje mrozy do -40°C. Roślina dobrze czuje się na ubogich glebach.

Ałycza

Do grupy roślin owocowych odparowujących duże ilości wilgoci należy również ałycza. Nic dziwnego, ponieważ ta kultura jest krewną śliwy. Ilość wchłanianej wilgoci zależy od wielkości drzewa i może sięgać 200 l na dobę, jeśli chodzi o 10-metrowe egzemplarze. Częściej w ogrodach uprawia się niskie odmiany, ich zdolność do transpiracji jest skromniejsza.

Ałycza wyróżnia się wysoką produktywnością. Krzew lub drzewo zaczyna owocować już w następnym roku po posadzeniu. W wieku dziesięciu lat jeden egzemplarz może dać do 300 kg owoców. Pod względem smaku owoce ałyczy ustępują śliwom, ale mają bogaty skład. Zawierają substancje biologicznie czynne, duże ilości witamin A i C, potas, żelazo.

Czeremcha

W dzikiej przyrodzie czeremcha często rośnie w pobliżu zbiorników wodnych, co świadczy o wysokim zapotrzebowaniu rośliny na wilgoć. W zależności od wzrostu i wieku drzewo może odparowywać od 150 do 250 l wody na dobę. Niektóre odmiany czeremchy rosną w formie krzewu.

W ludowej mowie tę kulturę nazwano panną młodą ze względu na imponujące kwitnienie i przyjemny aromat roznoszący się na duże odległości. Drzewo daje szybki przyrost – 50-70 cm rocznie. Czeremcha wchodzi w owocowanie w 5-6 roku życia. Roślina jest bardzo wytrzymała i praktycznie nie wymaga pielęgnacji.

Brzoza

Symbol rosyjskiej przyrody – brzoza – nie tylko ozdobi swoją obecnością działkę, ale także przyczyni się do osuszenia gleby, z której w ciągu doby pobiera do 200 l wody. Wysokość białopiennej piękności sięga 30 m, dlatego drzewo lepiej posadzić tam, gdzie nie będzie przeszkadzało, na przykład bliżej płotu (nasadzenie należy uzgodnić z sąsiadami z domku letniskowego).

Brzoza nie tylko sprawia estetyczną przyjemność i działa jako pompa. Z drzewa wiosną można zbierać pożyteczny sok. Gałęzie brzozy są niezastąpionym surowcem do produkcji mioteł kąpielowych. Gatunek ten jest wytrzymały, łatwo dostosowuje się do każdej pogody, dobrze rośnie na wszystkich typach gleb.

Klon ostrolistny

Klon zwyczajny uważany jest za dość potężne drzewo-pompę. W ciągu doby wysysa z gleby do 250 l wody. To drzewo liściaste prezentuje się szczególnie efektownie jesienią, gdy jego liście łączą w sobie barwy czerwoną, pomarańczową i żółtą.

Dużą ilość wilgoci klon wyparowuje dzięki szerokiej, gęstej koronie o kulistym kształcie. Charakterystyka drzewa zależy od jego odmiany. Na przykład klon 'Crimson King' latem ma purpurowe liście, które jesienią nabierają fioletowego odcienia.

Natura mądrze reguluje różne procesy, które człowiek może wykorzystać na swoją korzyść. Posadzenie na działce drzew osuszających pozwoli pozbyć się nie tylko częstego wzywania służb asenizacyjnych, ale także gromadzenia się wilgoci na terenie podczas deszczu lub topnienia śniegu. Niektóre rośliny dodatkowo obdarują działkowiczów obfitymi plonami, a inne zachwycą walorami dekoracyjnymi.