Czy można mrozić szczaw w zamrażarce na zimę?

Najlepsze, co możemy zrobić dla naszego organizmu w chłodne dni, to uraczyć go gorącym daniem ze świeżymi warzywami, na przykład zielonym barszczem ze szczawiem. Ale jak przechować szczaw, zapytacie Państwo. To proste jak drut! Przygotowanie szczawiu na zimę nie jest tak trudne, jak się wydaje. Przygotowaliśmy dla Państwa trzy sprawdzone sposoby, by zachować ten zielony składnik.

Szczaw – co to jest?

Każdy z czytelników z pewnością widział szczaw wiele razy. Rzecz w tym, że to mało wymagająca roślina może rosnąć wszędzie: na grządce, na ulicy przy drodze. Z wyglądu jest niepozorna i przypomina babkę lancetowatą. Różnica polega na tym, że liście szczawiu są cienkie, gładkie i mają podłużny kształt. A główną cechą jest to, że można go jeść – a smak tej rośliny jest umiarkowanie kwaśny – i w ten sposób wspierać swój organizm w dobrej kondycji! Mogą Państwo zarówno posolić szczaw, jak i przygotować go na surowo – odporność i tak podziękuje.

Nawiasem mówiąc, na Rusi szczaw zaczął być spożywany dopiero w XVIII wieku, mimo że znajdował się dosłownie pod nosem ludzi, a ściślej rzecz biorąc, pod nogami. Przez długi czas nie uznawano go za samodzielną roślinę. Tymczasem we Francji szczaw był szeroko używany jako podstawa przepisu wielu ludowych potraw. Prawdopodobnie za sprawą kuchni francuskiej, bardzo popularnej w Rosji w epoce Oświecenia, szczaw stał się nowym kulinarnym odkryciem na Rusi.

Jak przechować szczaw na zimę?

Dzięki swojemu smakowi roślina ta jest często używana w gorących daniach i sałatkach. Najpopularniejszym przepisem jest barszcz lub zupa ze szczawiem – bardzo smaczne i, co najważniejsze, zdrowe danie. Aby delektować się taką zupą przez cały rok, domowi mistrzowie wymyślili kilka sposobów. O nich właśnie porozmawiamy.

Ale zanim przystąpią Państwo do przygotowania produktu do konserwacji, należy wykonać następujące czynności:

1. dokładnie umyjcie liście, a jeszcze lepiej, jeśli parzycie je wrzątkiem;
2. odetnijcie łodyżki;
3. przebierzcie liście i pozbądźcie się tych, które nie nadają się do jedzenia (zgniłe, podarte, zwiędłe). Mogą one zawierać zarazki, które przenoszą się na inne rośliny.

Sposób 1: solenie

To najstarszy i sprawdzony czasem sposób, aby przechować produkty w świeżości. Solenie jako szczególna metoda przechowywania ma dwie charakterystyczne cechy.

1. To szybki przepis, który nie zajmie wiele czasu.
2. Potraw z gotowym produktem nie trzeba będzie solić, ponieważ szczaw wchłonie sól podczas przechowywania.

Aby więc posolić szczaw na zimę, będą Państwo potrzebować:

• pustego, czystego słoika;
• umytych liści;
• sól.

Proszę na początek pokroić szczaw według własnego uznania: mogą to być cienkie paski lub drobne kawałki. Proszę umieścić w słoiku trochę szczawiu, aby zakryć dno. Następnie proszę obficie posypać tę warstwę solą. Na wierzchu proszę ułożyć nową warstwę, ponownie posypać solą. W ten sposób proszę wypełnić całe naczynie, naprzemiennie układając szczaw i sól.

Kilka przydatnych zaleceń dotyczących solenia.

1. Grubość warstw zależy od tego, jak bardzo słony produkt chce Pan/Pani ostatecznie uzyskać. Im cieńsza warstwa, tym bardziej słony będzie zimowy zapas.
2. Słoik należy przechowywać w lodówce.
3. Im drobniej posieka Pan/Pani roślinę przed soleniem, tym więcej soku odda.

To wszystko! Gotowy zapas można dodawać do zup, sałatek lub spożywać tak po prostu. Smacznego!

Sposób 2: mrożenie

Uniwersalny przepis na zachowanie produktu to jego zamrożenie na pewien czas. Zimno zapobiega namnażaniu się bakterii, powstrzymuje rozkład substancji i przechowuje witaminy. A zatem, jak zamrozić szczaw na zimę?

Zimna przygotowanie szczawiu odbywa się według jeszcze prostszego przepisu niż solenie: wystarczy pokroić liście rośliny, włożyć do torebek i pozostawić w zamrażalniku. Taki przepis pozwala zachować w liściach maksimum wartości odżywczych, co jest ważne dla utrzymania odporności organizmu w okresie jesienno-zimowo-wiosennym.

Co należy wiedzieć przed zamrożeniem szczawiu?

• Proszę pamiętać, że taka konserwacja jest jednorazowa, to znaczy po rozmrożeniu produkt należy natychmiast spożyć.
• Ponowne mrożenie jest bezcelowe, ponieważ wtedy roślina całkowicie traci wartości odżywcze, gromadząc jedynie toksyny.
• Przed zamrożeniem szczawiu proszę nie zapomnieć przejrzeć liści i wyrzucić zgniłe, nienadające się do spożycia.

Sposób 3: konserwacja

Konserwowanie to najbardziej innowacyjna droga przygotowania szczawiu na zimę. Konserwacja została oficjalnie zaprezentowana w XVIII wieku przez francuskiego uczonego Apperta, który postanowił wziąć udział w konkursie na najlepszy sposób na zachowanie świeżości produktów i wygrał go dzięki swojemu sprytnemu wynalazkowi. Sędziów szczególnie zadziwiły okresy przechowywania: warzywa i owoce, na których przeprowadzono eksperyment, ani trochę się nie zepsuły przez ponad osiem miesięcy!

Co zrobił Appert? Wynalazł konserwację (od słowa conserve – przechowywać), której przepis składał się z następujących etapów.

1. Produkt umieszczano w blaszanej puszce, z której przez maleńki otwór wypompowywano powietrze.
2. Puszkę gotowano w gorącej wodzie, której temperatura przekraczała temperaturę wrzenia. Robiono to, aby zniszczyć szkodliwe mikroorganizmy.
3. Puszkę schładzano i pozostawiano do przechowania.

Przepis bardzo szybko rozprzestrzenił się na całym świecie i teraz trudno nam sobie wyobrazić, że zakręcanie słoików każdego lata to nie stara rosyjska tradycja, a jedynie wynalazek jednego kucharza z Europy.

A zatem, aby zachować szczaw na zimę, będą potrzebne liście, sól, wrzątek i słoiki.

1. Przede wszystkim należy wysterylizować słoiki, czyli pozbyć się niewidocznych dla oka bakterii. To samo należy zrobić z liśćmi – można je sparzyć wrzątkiem.
2. Pokrój liście w paski i ubij je w słoiku.
3. Gdy słoik będzie wypełniony po brzegi, połóż na wierzch pół łyżeczki soli (w przeliczeniu na 1 litr).
4. Zalej słoik wrzątkiem i zamknij pokrywkę.
5. Przed zamrożeniem szczawiu w słoiku, należy go ostudzić. Do całkowitego ostygnięcia słoik powinien stać w temperaturze pokojowej w pozycji odwróconej.