8 nawyków z ZSRR, które są nam potrzebne jak nigdy

O Związku Radzieckim można wspominać z nostalgią, ale można też drżeć na samo wspomnienie. Trzeba jednak oddać mu sprawiedliwość: obywatele ZSRR mieli wiele nawyków przynoszących niezaprzeczalne korzyści. Chciałoby się je przywrócić!

Poranna gimnastyka

Wszystkie przedszkola i szkoły w ZSRR obowiązkowo prowadziły poranną gimnastykę. Najczęściej na świeżym powietrzu.

Wezwanie do wykonywania ćwiczeń płynęło ze wszystkich środków masowego przekazu. Gimnastykę transmitowano przez radio i telewizję.

W rzeczywistości jest to bardzo pożyteczny nawyk. Poranne ćwiczenia szybko doprowadzają organizm do stanu gotowości i poprawiają nastrój. Gimnastyka pozytywnie wpływa na trawienie, zapobiega problemom z postawą, chorobom sercowo-naczyniowym, nerwowym i wielu innym.

Telewizja według harmonogramu

Oczekiwano na odcinek ulubionego programu lub filmu jak na mannę z nieba. Gdy tylko świeża, pachnąca farbą drukarską gazeta trafiała w ręce, cała rodzina skrupulatnie studiowała program telewizyjny i zakreślała długopisem lub flamastrem najciekawsze pozycje. Podczas emisji kreskówek place zabaw pustoszały. Zaledwie na godzinę.

Praktycznie cały wolny czas dzieci spędzały na spacerach, grach ruchliwych, a dorośli zajmowali się pożytecznymi sprawami. Ponadto zwyczajem było organizowanie podwieczorków, odwiedzanie się nawzajem, spacery w parku, urządzanie wieczorków tanecznych i wiele innych.

Dzisiaj praktycznie cały czas wolny zajmuje internet. Kreskówki, programy, seriale można oglądać non stop przez całą dobę. Zabawy na świeżym powietrzu zostały zastąpione grami na tablecie, żywe rozmowy – korespondencją i rozmowami telefonicznymi. Ludzie oddalili się od siebie, a wielu nawet nie zna swoich sąsiadów z widzenia.

Opakowania zwrotne

W ZSRR można było kupić butelkę mleka lub lemoniady, wypić i oddać szklane opakowanie z powrotem za symboliczną opłatą. Oddawanie szklanych butelek do punktów skupu nie było uważane za coś wstydliwego. Zajmowali się tym wszyscy, od małych do dużych.

Dzieci w ten sposób zarabiały sobie na kieszonkowe (a nie błagały rodziców o pieniądze). Najczęściej od razu kupowały przepyszne lody śmietankowe w chrupiącym waflowym rożku. Albo jagodowe – w kartonowym. W każdym razie dzieci były zadowolone i szczęśliwe, a środowisku naturalnemu wyrządzano mniejsze szkody.

Miłość do pracy

W ZSRR panował kult pracy. Wszyscy byli opętani budownictwem i produkcją. Uważano, że najlepsze, co człowiek może zrobić w swoim życiu, to dobrze popracować.

Miłość do pracy należy do tych pożytecznych nawyków, bez których trudno osiągnąć sukces w czymkolwiek. Bez odpowiedniego wysiłku i starania nie można zbudować kariery, otworzyć własnego biznesu ani nauczyć się grać na gitarze. Nawet aby zostać odnoszącym sukcesy blogerem, trzeba włożyć wiele wysiłku.

Współcześni ludzie w większości nie są nastawieni na pracę. Każdy marzy o spadku. W modzie są oligarchowie, przyjęcia towarzyskie i beztroskie życie bez zmartwień. Dobrze, jeśli urodziłeś się w bogatej rodzinie. Ale jeśli nie umiesz pracować, bardzo łatwo stracić nawet wielomilionową fortunę. Takich historii są setki i tysiące.

Oszczędność

Związek Radziecki silnie kojarzy się z niedoborem. Ale miało to też swoje zalety. Brak niezbędnych rzeczy sprzyjał wyrabianiu takich użytecznych cech, jak oszczędność i umiejętność gospodarowania. Ludzie obchodzili się z rzeczami ostrożnie, naprawiali je w razie uszkodzenia, nie kupowali zbędnych rzeczy.

W dzisiejszym świecie panuje bogactwo wyboru. Można nabyć wszystko, czego dusza zapragnie. Ale ile z tych rzeczy, które Pana/Panią otaczają, po prostu leży bez użytku? Reklama nakłania do kupowania wielu rzeczy. Proszę spróbować przez miesiąc dokładnie przemyśleć swoje zakupy i nie nabywać niczego zbędnego. Przekona się Pan/Pani, jak bardzo jest to korzystne dla budżetu domowego. Lepiej zaoszczędzone pieniądze przeznaczyć na wydarzenie kulturalne lub włożyć do skarbonki „na podróże”.

Siatki zamiast toreb

Dziś świat jest dosłownie zalany plastikowymi reklamówkami. Pakuje się w nie wszystko – od produktów spożywczych po skarpetki i zabawki. Ma to bardzo negatywny wpływ na środowisko.

Polietylen rozkłada się przez dziesięciolecia. Truje ryby, ptaki i leśną zwierzynę.

A tymczasem siatka na zakupy. Ta wielorazowa torba przewyższa reklamówki pod każdym względem: jest wytrzymała, kompaktowa, łatwo się pierze i praktycznie się nie zużywa. Poza tym nie zanieczyszcza środowiska.

Obozy pracy

Obywatele radzieccy od najmłodszych lat uczyli się przynosić realną korzyść społeczeństwu. Jednocześnie w obozach pracy otrzymywali solidną dawkę użytecznych witamin. Dzieci jadły kilogramami świeże czereśnie, truskawki, warzywa. W wolnym czasie dużo rozmawiały, chodziły wieczorami na dyskoteki, śpiewały piosenki przy ognisku. Radzieckie dziecko bez problemu potrafiło się obsłużyć. Nie każdy współczesny nastolatek może się tym pochwalić.

Tradycyjne subotniki

Zamiast narzekać, jak wszędzie brudno, mieszkańcy ZSRR sami dbali o czystość parków, terenów przy domach i innych miejsc publicznych. Subotniki odbywały się nie tylko w szkołach.

Ludzie z własnej inicjatywy wychodzili z miotłami i workami na śmieci. Sadzili młode drzewa i kwiaty. Szkoda, że ten zwyczaj odszedł w zapomnienie. Kiedy sam regularnie sprzątasz, ręka nie podnosi się, aby rzucić śmieci lub niedopałek obok urny.

Zdrowie człowieka i jego spędzanie czasu to sprawa osobista. Ale z wysokim poziomem utylizacji w ZSRR nie można dyskutować. Zamiast plastikowych toreb, gnijących przez tysiąclecia, istniała niezmienna siatka. Butelki, złom i makulaturę zbierali uczniowie i nie było to uważane za wstydliwe. Dziś zajmują się tym bezdomni i alkoholicy. Na ulicach i wysypiskach pełno opakowań, a większość nie nadaje się do recyklingu – przynajmniej na obszarze poradzieckim. W rozwiniętych krajach europejskich produkcja bezodpadowa wręcz się rozwija. W Niemczech w sklepach stoją automaty, do których można włożyć butelkę i dostać trochę drobnych. Najwyraźniej kiedyś Związek Radziecki rzeczywiście wyprzedzał całą planetę. Niektóre sowieckie nawyki na pewno by nam nie zaszkodziły.