Magia, nie inaczej. Jak w 1 sekundę nawlec nitkę na igłę.

Każdy człowiek choć raz musiał nawlec igłę. W szkole na lekcjach robótek uczono nas, że należy użyć białego tła, jeśli nitka jest czarna, i ciemnego tła, jeśli biała. Na nim dobrze widać ucho igły i można trafić w nie kontrastową nitką. Rozczochrany koniec trzeba przyciąć ostro zaostrzonymi nożyczkami. Przez długi czas rady z lekcji pomagały mi rozwiązać to proste zadanie. Ale z biegiem lat wzrok osłabł, więc zaczęłam stosować lifehack, który pokazała mi siostrzenica.

Magia: nitka sama wchodzi w ucho igły

Kiedy już od kilku minut nieustannie wbijasz koniec nitki w igłę, a ona się marszczy, rozwarstwia i wyślizguje z rąk, zaczyna to irytować.

Pewnego zimowego dnia wpadła do mnie siostrzenica. W nocy spadł pierwszy puszysty i gruby śnieg, więc dzieci poszły jeździć na sankach, tubingach, talerzach i na wszystkim, co mieli. I tak się złożyło, że siostrzenica podarła spodnie. Górka była niedaleko mojego domu, więc zwróciła się do mnie o pomoc. Dziura była spora.

Z taką dziurą wstyd byłoby dorastającej dziewczynce chodzić po ulicach. Nie zastanawiając się długo, zaparzyłam Lizawiecie herbaty, podałam ciastka, a sama usiadłam do szycia. Przez dobre 5 minut próbowałam nawlec igłę. Wzięłam już białą kartkę, 10 razy ucięłam rozczochrany koniec. Bez skutku. Wtedy siostrzenica mówi: po co się tak męczysz. Zobacz, jak można nawlec igłę w sekundę. I wtedy wydarzyła się magia.

Siostrzenica położyła nitkę na dłoni, potarła o nią igłą i po chwili znalazła się ona w uchu. Wydało mi się, że zrobiła to nawet nie patrząc. Ciekawość mnie rozsadzała, więc poprosiłam, żeby pokazała ten trik jeszcze raz, ale powoli.

Opowiadam szczegółowo:

Nitkę odmierzamy na około 10 centymetrów.
Kładzie się ją na dłoni i przyciska kciukiem. Powinna leżeć równo, ale bez napięcia.
Igłę bierze się w drugą rękę i przykłada uchem do nitki.
Kilka ruchów uchem po nitce i w jego wnętrzu pojawia się pętelka.
Pozostaje pociągnąć pętelkę palcami i voilà, można szyć.

Wada tej metody

Powiem szczerze – kiedy spróbowałam powtórzyć trik, nic mi nie wyszło. Zrobiłam kilka prób. Udało się dopiero za dziesiątym razem. Sekret metody tkwi w lekkim i płynnym nacisku, a nie szybkim tarciu. A także dłonie muszą być absolutnie suche, a igłę należy przykładać do nitki na twardej części dłoni, blisko palców. A teraz o wadzie tej metody:

Działa tylko z igłami z dużym uchem.

Ćwiczenie z igłą do haftu jest bezcelowe. Straciłam dużo czasu, a efekt zerowy. Ponadto zauważyłam, że skupienie lepiej sprawdza się z nićmi bawełnianymi, a poliestrowe są dla niego zbyt śliskie.

Inne łatwe sposoby nawlekania nitki na igłę

Jeśli ucho igły jest bardzo małe, używam innych trików:

Suche mydło. Nacieram koniec nitki mydłem i przekręcam między palcami. Końcówka staje się ostra i twarda. Już się nie strzępi ani nie wije, łatwo wchodzi do igły.
Parafina, klej PVA. Zamiast mydła koniec można posmarować małą kropelką kleju lub zanurzyć w roztopionym wosku ze świecy. To dla bardzo puszystych nici.
Żyłka. Kiedy muszę użyć grubej nitki do szycia, która z trudem przechodzi przez ucho igły, biorę cienką żyłkę do koralików. Składam ją na pół wokół grubej nici i przeciągam przez igłę końcami do przodu. Wyciągam żyłkę całkowicie. Do ucha wchodzi gruba nitka. Potem żyłkę można usunąć.

„Magiczny” sposób nawlekania nitki na igłę był dla mnie odkryciem. Teraz używam go zawsze, gdy muszę coś zacerować lub podszyć. Nie ma w nim nic skomplikowanego, trzeba tylko trochę poćwiczyć. Potem nie trzeba już wytężać wzroku, ślinić i obcinać końcówek nici. Moje osłabione nerwy i oczy powiedziały „dziękuję”. Jedynie musiałam przejść na igły z większymi uszami. One też bywają cienkie, średnie i grube. Można wybrać do tkaniny dowolnej grubości. Więc polecam ten sposób wszystkim.