Najlepsze i najgorsze rozkłady mieszkań – trzeba wiedzieć, co kupować!

Zakup mieszkania to ważne wydarzenie w życiu każdego człowieka i rodziny. Aby w nowym miejscu żyło się jak najszczęśliwiej i najwygodniej, przy wyborze należy uwzględnić wszystkie ważne aspekty. Zwłaszcza układ. Wybiegając w przyszłość, uprzedzamy: im bardziej nietypowy, tym w rzeczywistości gorzej się w takim mieszkaniu mieszka.

W pogoni za piękną fasadą

Naiwnie zakładać, że układ mieszkań jest nastawiony na wygodne użytkowanie. Weźmy choćby sowieckie mieszkania z malutkimi kuchniami o powierzchni 5 m² i połączonymi łazienkami. A to jeszcze nie najgorsze. Dziś modne są domy o nietypowym wyglądzie zewnętrznym. Jakie będą mieszkania i pokoje w środku – to sprawa drugorzędna.

Każdy, kto uczestniczy w biznesie budowlanym, jest nastawiony na swoje cele:

• deweloper – na reprezentacyjną „skorupę”;
• inwestor – na minimalny procent „niesprzedawalnych powierzchni” (korytarzy między mieszkaniami);
• marketer – na zwiększenie sprzedaży.

Kupującemu pozostaje tylko myśleć samodzielnie i poddawać w wątpliwość składne opowieści sprzedawcy.

Oczywiste rzeczy

Nieudanych rozwiązań planistycznych jest mnóstwo. Większość z nich była już nie raz omawiana:

• Mała liczba i niewielki rozmiar okien. W mieszkaniu będzie panował półmrok. Dla komfortowego życia światło będzie trzeba włączać nie tylko nocą, ale także w ciągu dnia.
• Pokoje przejściowe. Nie da się w nich zrelaksować i odpocząć (zwłaszcza jeśli rodzina jest duża).
• Połączona łazienka. Łazienka i toaleta to najczęściej odwiedzane pomieszczenia i często korzysta się z nich oddzielnie. Zgodzi się Pan/Pani, że czekanie, aż ktoś się wykąpie, aby załatwić drobną potrzebę, to niezbyt różowa perspektywa. A połączona łazienka jest niehigieniczna.
• Wąskie i długie pokoje. Bardzo trudno jest wygodnie rozmieścić w nich meble. Przejścia będą tak małe, że będzie trzeba dosłownie się przeciskać.
• Drzwi wejściowe naprzeciwko sypialni, pokój dziecięcy obok kuchni. Zapach przygotowywanego jedzenia w pokoju dziecięcym, budzenie się ze snu za każdym razem, gdy ktoś zdecyduje się wejść i wyjść z mieszkania – te momenty znacznie zatruwają życie.
• Liniowe rozmieszczenie pokoi. Taki układ uważany jest za nieudany z kilku powodów: słaba wentylacja, krótki dzień słoneczny, długi korytarz.

Nieudane rozkłady mieszkań

Oprócz oczywistych nieudanych rozwiązań planistycznych, istnieją takie, które na pierwszy rzut oka są atrakcyjne, ale w rzeczywistości nieżyciowe. Wady ujawniają się po pewnym czasie od zamieszkania lub na etapie remontu.

Układy z kategorii „nie wszystko złoto, co się świeci”:

• Mieszkania typu smart. Będąc atrakcyjne cenowo, cieszą się dużym zainteresowaniem. W rzeczywistości jednak trudno w nich mieszkać komfortowo nawet jednej osobie, nie mówiąc już o parze czy całej rodzinie. Bez zamykanych szaf i „sprytnych” wnęk nie może być mowy o swobodnym poruszaniu się. Po mieszkaniu szybko roznoszą się zapachy z części kuchennej, a izolacja akustyczna często pozostawia wiele do życzenia. Jeśli zaś zdecyduje się Pan/Pani ją poprawić, zmniejszy się i tak już niewielka powierzchnia lokalu.
• Mieszkanie wielopoziomowe. Taki układ jest atrakcyjny tylko na zdjęciach i w filmach. Wielu wyobraża sobie, jak efektownie schodzi po schodach w wieczorowej sukni… Faktycznie jednak trzeba nieustannie krążyć w górę i w dół dzień po dniu. Amerykanie zainicjowali nawet ruch w architekturze w kierunku obowiązkowych układów na jednym poziomie.
• Układ wachlarzowy. Pokoje w formie sektorów to jeden z najbardziej nieudanych zabiegów architektonicznych. Rujnuje on wszelkie nadzieje na praktyczność i piękno. Pojawiają się trudności z ułożeniem podłogi, rozmieszczeniem mebli, docinaniem płytek. Ponadto zwężająca się przestrzeń negatywnie wpływa na psychikę.
• Długi i wąski balkon. Minęły już czasy, gdy balkony służyły do przechowywania niepotrzebnych rzeczy. Inaczej nie ma sensu utrzymywać pomieszczenia o szerokości metra i długości 5-7 metrów. Jedyną korzyścią z niego jest możliwość przyłączenia do pokoju. W wielu domach zmiana elewacji budynku jest jednak zabroniona.
• Nieprawidłowe kąty i zaokrąglone ściany. W imię oryginalnego układu trzeba będzie poświęcić wiele, jeśli nie wszystko. Właściciele mieszkania staną przed trudnościami remontowymi, problemami ekonomicznego wykorzystania przestrzeni, oświetlenia zakamarków oraz wykonania specjalnych mebli, które będą pasować do „krzywych” ścian.
• Duży hol. Specjaliści radzą, aby traktować przedpokój bez okien i z dużą liczbą drzwi wyłącznie jako korytarz rozdzielczy. Duży hol tylko zabiera powierzchnię mieszkalną. Mało kto wpadnie na pomysł, aby postawić w nim kanapę i szafę z książkami lub jakoś inaczej wykorzystać go pożytecznie. Długie przebywanie w holu jest niekomfortowe.

Jakie układy są więc udane?

Mówiąc o udanym układzie, należy przede wszystkim wychodzić od składu rodziny i osobistych preferencji. To, co będzie dobre dla jednego, kategorycznie nie będzie odpowiednie dla drugiego.

Można jedynie wskazać ogólne parametry sprzyjające komfortowemu mieszkaniu w lokalu:

• proste kąty;
• część gościnna przy wejściu, prywatna – w głębi;
• strefa sypialni zorientowana na cichą stronę budynku;
• okna wychodzą na różne strony świata;
• oddzielna łazienka i toaleta;
• powierzchnie pokoi mieszkalnych są w przybliżeniu jednakowe.

Współczesne układy mieszkań zachwycają różnorodnością. Jednak wybór najlepszego z nich nie jest prosty. Oryginalny pomysł może kosztować komfort. Przed zakupem mieszkania zalecamy dokładnie rozważyć wszystkie aspekty: nasłonecznienie, rozmiar i proporcje pomieszczeń, strony świata, grubość ścian, łatwość przeprowadzenia remontu itp. Jeśli samodzielnie nie jest to możliwe, można zwrócić się o pomoc do projektanta.