Jak wybrać i przyszyć taśmę do firany?

Aby odświeżyć wnętrze, nie trzeba rozpoczynać generalnego remontu ani wymieniać mebli. Dekorowanie przy pomocy nowych tekstyliów – firan i zasłon – pomoże nadać zupełnie inne akcenty każdemu pomieszczeniu. Wiele Pań, kupując nową tkaninę do dekoracji okien, woli wykańczać je samodzielnie, w tym przyszywać specjalną taśmę. Aby zrobić to prawidłowo, należy:

• obliczyć długość taśmy firanowej;
• ustawić maszynę do szycia z uwzględnieniem gęstości firan;
• przyszyć taśmę bez ściągania.

I o ile dwa pierwsze kroki są łatwe do wykonania, o tyle trzeci – prawidłowy szew – wymaga doświadczenia w szyciu. Dlatego zanim samodzielnie uszyje się zasłony z drogiej tkaniny, warto poćwiczyć na prostszym tiulu, kierując się poniższymi poradami.

Ile i jakiej taśmy należy kupić?

Obliczenie długości taśmy firanowej zależy od dwóch parametrów: szerokości otworu okiennego oraz rodzaju samej taśmy. Rodzaj taśmy jest brany pod uwagę również przy zakupie firan, ponieważ od tego zależy, jak bardzo się zmarszczy i jaka szerokość zostanie uzyskana. Istnieje wiele rodzajów marszczenia: cylindryczne, równomierne, potrójne, kokardowe, „bufka”, „motylek” i inne. Aby dowiedzieć się, jaka fałda powstanie w wyniku, nie trzeba znać wszystkich nazw. Wystarczy ściągnąć taśmę – i wzór marszczenia od razu się ujawni. Dokładnie tak samo będzie wyglądać na firanie.

Wybierając rodzaj marszczenia, należy uwzględnić również jego współczynnik. Może wynosić 1:1,5, 1:2, 1:2,5 lub 1:3. Jeśli pierwszą liczbę przyjmiemy jako 1 metr, to druga będzie oznaczać, ile materiału potrzeba, aby zakryć 1 metr otworu okiennego. Na przykład, kupując taśmę do firan z fałdą kokardową o współczynniku 1:3 na okno o szerokości trzech metrów, należy nabyć 9 metrów tiulu i tyle samo taśmy.

Jeśli firany zostały już kupione, należy dobrać taśmę o odpowiednim współczynniku. W tym celu trzeba podzielić szerokość tkaniny przez szerokość otworu. Na przykład, jeśli mają Państwo firankę o szerokości 4 metry, a otwór okienny ma 2 metry, należy podzielić 4 przez 2. W rezultacie otrzymujemy 2, czyli współczynnik powinien wynosić 1:2.

Porada

Obliczając długość taśmy i szerokość firan, należy wziąć pod uwagę nie tylko sam otwór, ale także przestrzeń wokół niego, która ma być zakryta. Ponadto należy pamiętać, że niektóre tkaniny podczas szycia nieco się rozciągają, dlatego taśmy należy kupić o 10-15 cm więcej niż obliczona długość.

Oprócz współczynnika i rodzaju marszczenia taśma różni się pod względem następujących parametrów:

• szerokości,
• gęstości,
• przezroczystości,
• liczby poziomów dla haczyków.

Do firanek – tiulu, organzy – lub do zasłon z lekkiej, prześwitującej tkaniny odpowiednia będzie przezroczysta taśma. Im będzie szersza, tym efektowniej będzie wyglądać marszczenie po przyszyciu. Natomiast nieprzezroczysta taśma nadaje się tylko do grubych tkanin.

Ustawiamy maszynę do szycia

Aby prawidłowo ustawić maszynę do szycia, warto użyć kawałka tego samego materiału, do którego będzie przyszywana taśma, oraz nici, które będą używane w pracy. Po złożeniu tkaniny na pół należy wykonać próbny szew i sprawdzić efekt. Jeśli ścieg jest równy, z żadnej strony nie widać pętelek, a tkanina nie jest zmarszczona, dodatkowa regulacja nie jest potrzebna – można przystąpić do pracy. W przeciwnym razie należy wyregulować naprężenie nici lub stopień docisku stopki.

Jeśli podczas szycia tkanina się marszczy, może to świadczyć o zbyt dużym lub zbyt małym docisku stopki do tkaniny. Najczęściej taki problem występuje przy cienkich tkaninach, takich jak organza. Aby go rozwiązać, należy ustawić dźwignię regulacji w odpowiednim położeniu. Dla tiulu ustawia się ją na pozycję „1”, dla grubych zasłon – „3”.

Zbyt luźny ścieg z poplątanymi nitkami na spodniej stronie tkaniny świadczy o zbyt słabym naprężeniu górnej nici. W takim przypadku należy dokręcić naprężacz. Jeśli supełki są widoczne na górnym ściegu, regulujemy ten sam naprężacz, ale go poluzowujemy. Naprężacza na szpulce (dolna nić) nie wolno ruszać. Może go wyregulować tylko fachowiec lub osoba z dużym doświadczeniem.

Porada

Początkującym w szyciu łatwiej będzie zrozumieć, w czym tkwi problem, jeśli użyją nici w różnych kolorach, odróżniających się od koloru tkaniny. Wtedy na gotowym ściegu będzie widać, która nić jest „problemowa”.

Przyszywanie taśmy

Po ustawieniu maszyny można przystąpić do pracy. Jeśli do próbnego szwu użyto nici w różnych kolorach, należy je wymienić. Do przyszywania zasłon idealnie nadają się nici w tym samym odcieniu co same zasłony. Ale w razie ich braku nie należy się martwić, można dobrać dowolne, zbliżone kolorystycznie. Ważne, aby nie były jaśniejsze od tkaniny. Numer nici dobiera się w zależności od rodzaju tkaniny, a zgodnie z nitkami ustawia się igłę.

Po nawleczeniu nici, aby prawidłowo przyszyć taśmę, należy wykonać czynności w określonej kolejności.

• Po lewej stronie tkaniny wykonuje się zagięcie o szerokości 1,5-2 cm i prasuje.
• Na przygotowaną tkaninę nakłada się taśmę (na lewą stronę) w taki sposób, aby nie była widoczna z prawej strony. To znaczy, należy ją przyszyć 0,3-0,5 cm poniżej krawędzi tkaniny. Jeśli trzeba, aby zasłona zakrywała karnisz, taśmę umieszcza się jeszcze niżej. Na brzegach pozostawia się zapas taśmy, a sznurki zabezpiecza się supełkiem, aby się nie „rozwiązały”.
• Następnie można sfastrygować taśmę i tiul, a jeśli ma się już doświadczenie w szyciu ubrań, można pominąć ten krok. Zamiast tego można przypiąć taśmę szpilkami krawieckimi.
• Następny krok – przeszyć górny szew. Powinien on znajdować się kilka milimetrów poniżej krawędzi taśmy. Podczas szycia należy uważać, aby tkanina się nie rozciągała i nie marszczyła.
• Następnie należy przepiąć szpilki wzdłuż linii dolnego szwu – kilka milimetrów powyżej krawędzi taśmy.
• Szyjąc dolny szew, należy dokładnie uważać, aby nie był on zbyt ściągnięty. Właśnie w tym celu wbija się szpilki – służą one jako punkt odniesienia i na czas pokażą, że tkanina, rozciągając się, „zjeżdża”. Aby tego uniknąć, należy równomiernie podawać taśmę i tkaninę pod igłę.
• Ostatni etap – zawinięcie krawędzi taśmy. Jeśli tkanina się nie rozciągnęła, a zapas taśmy pozostał, jest on odcinany. Krawędzie taśmy należy zawinąć i przyszyć wzdłuż bocznego szwu tiulu lub firan.

Po wykonaniu wszystkich operacji szycia, sznurki (kordy) są ściągane. W efekcie końce sznurków zwisają prawie na całej długości firan. Nie zaleca się ich odcinania: podczas prania są one rozpuszczane, aby brud nie gromadził się w fałdkach. Ponadto, jeśli niespodziewanie zaistnieje potrzeba przeniesienia firany na inne, szersze okno, ściągnięcie będzie trzeba poluzować, a wtedy długość kordów może nie wystarczyć. Dobrym rozwiązaniem jest przyszycie woreczków na sznurki na brzegach firan z tkaniny firankowej lub z kawałka taśmy. Inną opcją jest nawinięcie kordów na kawałki grubego papieru i przypięcie ich do taśmy.