Jak przechowywać sadzonki winorośli przez całą zimę?

Winorośl rozmnaża się przez sadzonki, sadząc je wiosną w otwartym gruncie lub szczepiąc. I tu pojawia się pytanie, jak przechowywać sadzonki winorośli zimą. Sadzonki, zwane także czubukami, to odcinek latorośli grubości ołówka lub długopisu i długości co najmniej pół metra. Ważne, aby na sadzonce znajdowały się co najmniej 3-4 pąki, aby później dobrze się rozrosła. Dlaczego rozmnażanie odbywa się właśnie przez sadzonki? Ponieważ przy użyciu nasion wiele właściwości odmian nie zostaje zachowanych, dlatego trzeba stosować metodę wegetatywną.

Przygotowanie sadzonek

Sadzonki ścina się właśnie jesienią, aby nie uszkodzić ożywionej i ruszającej do wzrostu macierzystej latorośli na wiosnę. Roślina zużyłaby siły na zaciąganie uszkodzeń, a plon owoców byłby mniejszy. Natomiast we wrześniu-październiku, kiedy wszystkie procesy w roślinie są już nieco spowolnione, cięcie nie będzie tak traumatyczne. Ponieważ roślina traci przy tym sporo wilgoci, w sadzonkach należy nieco uzupełnić jej ilość – zrobić świeże cięcie na jednym z końców i zanurzyć go w czystej wodzie. Następnie, aby zapobiec utracie płynów podczas przechowywania, oba końce często zanurza się w roztopionej parafinie. Optymalny czas na takie prace ogrodowe – po pierwszych niewielkich przymrozkach, ale zanim temperatura spadnie poniżej -10°.

Aby czubuk dobrze się przechowywał, a wiosną pomyślnie się przyjął, należy go prawidłowo ściąć. Wybiera się dolną lub środkową część młodej, owocującej latorośli. Ani zbyt cienkie, ani zbyt grube pędy nie będą odpowiednie. Próbując zgiąć lub złamać pęd, powinien on lekko trzeszczeć. Rdzeń powinien mieć zbitą konsystencję, a kora – jednolity brązowy kolor bez zbyt jasnych lub ciemnych plam. Latorośl tnie się, odsuwając się kilka centymetrów od międzywęźla. Oczywiście narzędzia do cięcia muszą być czyste i ostre.

Niezrzucone same liście i wąsy należy koniecznie usunąć. Latorośl nie powinna mieć uszkodzeń mechanicznych ani obrażeń, najlepiej aby była prosta, ponieważ wielu ogrodników twierdzi, że krzywe sadzonki znacznie gorzej się ukorzeniają i przyjmują w otwartym gruncie.

Warunki przechowywania

Jeśli chodzi o samo przechowywanie sadzonek winorośli, ważne jest stworzenie odpowiedniego reżimu temperaturowo-wilgotnościowego. Komfortowe warunki dla czubuków to 0-4°C. Przy ujemnych temperaturach zamarzną, a w nadmiernym cieple mogą wypuścić korzenie i pąki albo pokryć się pleśnią i zgnić. Optymalna wilgotność – około 60%. Nadmierna wilgoć to sprzyjające środowisko dla grzybów, a przy suchości czubuki stracą zbyt dużo wilgoci.

Aby chronić przed możliwymi szkodnikami i chorobami, sadzonki opryskuje się lub zanurza w słabym roztworze siarczanu miedzi lub żelaza. Tym samym roztworem można przecierać sadzonki, które nieznacznie ucierpiały od pleśni podczas przechowywania. Nie mniej ważne jest ochrona winorośli przed zjadaniem przez gryzonie – częstych gości w każdej piwnicy czy szopie.

Gdzie przechowywać sadzonki zimą?

Sadzonki można przechowywać wszędzie, gdzie zapewnione są odpowiednie warunki. Jeśli jest ich niewiele, można umieścić je na półce w lodówce, owijając część korzeniową wilgotną szmatką, i prawie zapomnieć o nich do wiosny, od czasu do czasu sprawdzając ich stan i nawilżając tkaninę. Nie będą one specjalnie przeszkadzać, zajmują mało miejsca. Niektórzy robią prosty i wygodny pojemnik z dwóch włożonych w siebie plastikowych butelek z odciętymi denkami i otworami wentylacyjnymi w nakrętkach.

A jak przechowywać sadzonki winorośli zimą, jeśli jest ich dużo i lodówka już nie wystarcza? Do tego potrzebne będzie całe pomieszczenie. Piwnica, piwniczka, przestronna spiżarnia – wszystko to będzie odpowiednie.

Winorośl można tam przechowywać w następujący sposób.

1. Należy wypełnić odpowiednio duże naczynie (wiadro, skrzynkę, miskę, a nawet starą wannę) czystym, lekko wilgotnym piaskiem warstwą 10-15 cm. Następnie sadzonki należy wbić w piasek tak, aby się ze sobą nie stykały. Ponieważ górna część sadzonki pozostanie widoczna, przez cały okres przechowywania można będzie ocenić jej stan i zdrowie. Wilgotność piasku należy utrzymywać stale. Łatwiej to zrobić, jeśli naczynie będzie przykryte folią.
2. Zamiast piasku używa się trocin, najczęściej iglastych, ponieważ zawierają substancje zapobiegające rozwojowi grzyba, albo mchu. Takie podłoże również należy utrzymywać wilgotne.
3. Jeśli nie ma piwnicy, a trzeba przechować dużo winorośli na raz, wykopuje się rów o głębokości metra i szerokości 60–70 cm. Jego ściany impregnuje się wapnem w celu odkażenia, następnie wysypuje się cienką warstwę piasku, na którą układa się sadzonki poziomo lub pionowo, pojedynczo lub w małych pęczkach. Przestrzenie między nimi również zasypuje się piaskiem. Z wierzchu należy przysypać niewielką ilość ziemi, tak aby powstał pagórek, który zabezpieczy zakopane winorośle przed nadmierną wilgocią, zwłaszcza wiosną. W tym samym celu ziemię można dodatkowo przykryć folią. Jednak rów i tak nie jest zabezpieczony przed podtopieniami, a pojawienia się gryzoni nie da się specjalnie śledzić ani zapobiec. Co więcej, sadzonki znajdują się całkowicie w ziemi i nie ma możliwości sprawdzenia ich stanu.

Porada

Jeśli przechowywane są jednocześnie kilka odmian winorośli, powinny być umieszczone oddzielnie od siebie.

Pielęgnacja sadzonek na wiosnę

Jak zrozumieć, że winorośl pomyślnie przezimowała i jest gotowa do wzrostu? W oczkach powinny pojawić się małe zawiązki liści, a pod korą będzie zielona warstwa. U sadzonki umieszczonej na kilka dni w wodzie pąki wyraźnie pęcznieją.

Przygotowanie sadzonek do wysadzenia należy rozpocząć już pod koniec zimy – na początku wiosny. W tym celu należy je najpierw ukorzenić. Najłatwiej to zrobić, wbijając część przykorzeniową w wilgotną gąbkę i umieszczając sadzonki w ciemnym miejscu na 1-2 tygodnie. W tym czasie przynajmniej małe korzonki na pewno się pojawią. Następnie zwykle sadzi się je w odciętej dolnej części plastikowych butelek w glebę z dużą zawartością próchnicy, przykrywa górną częścią butelek (ale bez zakrętki) i wystawia w oświetlone miejsce. Gdy będzie dużo korzeni i 4-5 liści, górną część można zdjąć.

Do gruntu wyrośnięte krzewy winorośli wysadza się na początku lub w połowie lata. Oczywiście, latorośli należy zapewnić wszystkie wymagane dla jej odmiany warunki, a glebę regularnie spulchniać, zapewniając dostęp powietrza do systemu korzeniowego, nawozić nawozami mineralnymi i podlewać. Ważne, aby nie uszkodzić korzeni podczas sadzenia, gdyż w takim przypadku szanse na udane przyjęcie się i dobry plon są niewielkie. A przy sprzyjającym zbiegu okoliczności i spełnieniu wszystkich wymogów, już jesienią roślina zachwyci mocnymi korzeniami i zdrowymi, silnymi pędami.