Jak wyhodować miniaturowy kwiat haworcji i zapewnić mu prawidłową opiekę

Niezwykła roślina haworthia budzi mieszane uczucia u hodowców: przyciąga ich egzotyczny wygląd sukulenta, ale odstrasza rzekomo skomplikowana pielęgnacja. Ci jednak, którzy spróbowali uprawiać haworthię w warunkach domowych, doszli do odwrotnego wniosku. Roślina dobrze znosi warunki pokojowe, a opieka nad nią wcale nie jest trudna. Jeśli lubisz kaktusy i sukulenty, nie przechodź obojętnie obok haworthii: uzupełni ona Twoją kolekcję.

Opis

Haworthia swoim wyglądem przypomina miniaturowe aloes lub kaktus. Jej mięsiste liście zebrane są w zgrabne rozety i ozdobione ząbkami, gromadzą wilgoć (haworthia to sukulent). Roślina nie należy do kaktusowatych, jest przedstawicielem rodziny złotogłowowatych (jednoliścienne rośliny kwiatowe). Razem ze swoim krewnym aloesem należą do podrodziny złotogłowowatych.

Ojczyzną haworthii są pustynie Południowej Afryki. Sukulent przystosował się do przetrwania na kamienistych nasypach, piaszczystych glebach i wśród zarośli twardej trawy. W warunkach naturalnych dorasta do 1 m wysokości, a w domowych - nie więcej niż 10-15 cm. Kwitnienie haworthii nie wyróżnia się urodą. Jej kwiaty są niepozorne i małe. Cały urok tkwi w miniaturowej rozecie liści.

Haworthia jest reprezentowana przez kilka gatunków. Niektóre z nich mają niewielką łodygę, ale przeważnie rozeta liści rośnie bezpośrednio nad glebą. Liście haworthii mogą być pokryte wzorem - białymi wypukłymi guzkami. Inne różnice między gatunkami to kształt, twardość, długość i kolor liścia.

Rodzaje

Rodzaj haworthia obejmuje 150 gatunków. W domowej uprawie stosuje się te i inne nazwy:

• Haworthia perłowa (Haworthia margaritifera). Gatunek ma mięsiste liście owalnego kształtu, dorastające do 7-8 cm długości i 2,5 cm szerokości. Łodyga praktycznie nie występuje. Liście są silnie zaostrzone na górze, ich końce przypominają wąsy. Brzegi pokryte są białymi kolczastymi ząbkami. W okresie kwitnienia można zobaczyć długą szypułkę (do 60 cm) i jasnozielone groniaste kwiatostany.

• Haworthia Coopera (Haworthia Cooperi). Miniaturowy sukulent. Rozeta utworzona jest z jasnozielonych liści pokrytych długimi rzęskami. Długość całej rośliny wynosi około 2,5 cm.

• Haworthia łódkowata (Haworthia cymbiformis). Nazwa ta została nadana gatunkowi ze względu na kształt liści. Są one sinozielone, o długości około 4-5 cm, szerokości 1-1,2 cm. Całkowita rozeta dorasta do średnicy 8-10 cm. Liście są gładkie, prawie bez narośli.

• Haworcja pasiasta (Haworthia fasciata). Ciemnozielone, wydłużone listki tego gatunku pokryte są białymi, poprzecznymi paskami. Rozeta liści nie posiada łodygi, a jej średnica osiąga do 15 cm.

• Haworcja limfolistna (Haworthia limifolia) przypomina symetryczną gwiazdę. Podstawa liścia jest szeroka, a końcówka — wąska. Sam liść jest ciemnozielony, pokryty na całej długości złocistymi paskami.

Zasady pielęgnacji

Jak dbać o miniaturowy sukulent? Dla wszystkich gatunków haworcji wymagania pielęgnacyjne są takie same. Roślina przechodzi w ciągu roku dwa okresy: wzrostu i spoczynku. Przestrzegając kilku zasad, nawet początkujący wyhoduje sympatycznego sukulenta na swoim parapecie. Główne wymagania dotyczące oświetlenia i temperatury:

1. Światło powinno być jasne, ale rozproszone. Najlepszym miejscem dla sukulenta jest okno wschodnie lub zachodnie.
2. Przy oknie północnym światła jest niewystarczająco, roślina może stracić kolor. Jeśli doniczka musi stać po stronie południowej, konieczne jest zacienienie.
3. Jeśli pogoda jest upalna, haworcję należy wynieść na świeże powietrze, ale nie wystawiać na palące promienie. Odpowiedni będzie balkon lub zacieniony taras.
4. O każdej porze roku kwiat potrzebuje dostępu do świeżego powietrza, dlatego zaleca się wietrzenie pomieszczenia nawet zimą.
5. Haworcjom mogą zaszkodzić przeciągi i opady atmosferyczne.
6. Kwiat lubi chłód, ale może też spokojnie znieść upał do +45° C. Reżim temperaturowy od marca do października wynosi od +15 do +25 stopni. W okresie spoczynku w pomieszczeniu nie powinno być niżej niż +5° C i nie wyżej niż +10. Zimą haworcja nie powinna stać przy zimnym oknie.

Kwitnienie haworcji nie jest aż tak wielkim wydarzeniem, ponieważ jej kwiatostany nie odznaczają się elegancją i jaskrawymi kolorami. Co więcej, rosnący w pokoju gość z Afryki Południowej kwitnie rzadko.

Rada
Kwitnienie wyczerpuje haworcję, roślina może nawet zginąć. Dlatego hodowcy radzą nie kusić losu i od razu odcinać pęd kwiatowy.

Podlewanie, wilgotność i nawożenie

Kwiat radzi sobie z niewielką ilością wody. Podlewana jest tylko wierzchnia warstwa gleby w doniczce. Latem każde kolejne podlewanie wykonuje się po wyschnięciu podłoża. Warunki podlewania zimą:

• przy temperaturze od +10 do +12° C — raz w miesiącu;
• jeśli temperatura w pomieszczeniu osiąga 18-20 stopni ciepła, podlewa się dwa razy w miesiącu.

Woda powinna być ciepła, miękka, najlepiej odstała. Kierunek podlewania — pod roślinę. Jeśli woda dostanie się do rozety, kwiat może zgnić. Wskazane jest usunięcie nadmiaru wody z podstawki. Wilgotność powietrza nie odgrywa roli.

Haworcja nie odmówi nawozów.

Rada
Stosuj je w okresie od kwietnia do sierpnia, a jesienią i zimą wyklucz.

Wystarczy jedno nawożenie w miesiącu. Odpowiednie są nawozy do kaktusów i sukulentów. Proporcje — dwa razy mniejsze niż podano na opakowaniu. Unikaj nawozów o wysokiej zawartości azotu.

Przesadzanie

Młode rośliny wymagają przesadzania co roku. Dorosłe przesadza się w miarę potrzeby, zwykle nie częściej niż raz na dwa-trzy lata. Czas na przesadzenie to wiosna. Oznaki, że Haworthia wymaga pilnego przesadzenia:

• doniczka jest za mała (liście będą się zmniejszać);
• jeśli korzenie obumierają po zimie.

Doniczka do uprawy Haworthii powinna być płytka i szeroka. System korzeniowy w takim pojemniku nie zgnije od nadmiaru wilgoci. W zbyt głębokich i dużych doniczkach sukulent zaczyna rosnąć w głąb. Lepiej uprawiać sukulent w plastikowej okrągłej doniczce. W kwadratowym pojemniku korzenie przyjmą nienaturalny kształt.

Podczas wyjmowania rośliny ze starej doniczki należy delikatnie strząsnąć podłoże z korzeni. Zgniłe i obumarłe części należy bezwzględnie odciąć i potraktować fungicydem. Przed sadzeniem należy osuszyć korzenie przez jeden dzień, jeśli są zdrowe, i przez 10 dni, jeśli wymagały leczenia. Umieszczając Haworthię w nowej doniczce, należy ją przykryć podłożem aż do liści, ale nie wolno ubijać gleby dłońmi.

Ziemia dla sukulentów jest dostępna w kwiaciarni. Magazyn czystosc.decorexpro.com zaleca dodanie do niej odrobiny gliny i drobnego keramzytu. Te dodatki dobrze wchłoną nadmiar wilgoci, jeśli nieostrożnie zaleje się Haworthię. Proszę nie zapomnieć o położeniu na dnie pojemnika warstwy drenażowej, powinna ona zajmować 1/3 donicy.

Aby samodzielnie przygotować podłoże, należy wziąć w równych ilościach:

• ziemię gliniasto-darniową,
• ziemię liściową,
• piasek.

Rozmnażanie

Istnieją trzy sposoby rozmnażania:

1. Przez odrosty: podczas przesadzania należy oddzielić odrosty, które wypuściły korzenie. Posadzić je w osobnej doniczce. Podłoże powinno być wilgotne. Dopuszcza się posadzenie także różyczki potomnej bez korzeni. Ukorzeni się w podłożu.
2. Przez liście. Należy je odciąć lub odłamać od różyczki macierzystej. Liść powinien przeschnąć przez dwa dni. Następnie sadzi się go w lekko zwilżonej wodą ziemi. Przez miesiąc liścia nie trzeba podlewać. W tym czasie się ukorzeni.
3. Rozmnażanie Haworthii z nasion jest trudniejsze, ta metoda jest bardziej odpowiednia dla hodowców.

Rozmnażanie najlepiej przeprowadzić wiosną podczas przesadzania. Pojemnika nie należy przykrywać workiem ani niczym innym: w szklarni kwiat najprawdopodobniej zgnije.

Rada
W pierwszym roku życia lepiej schować młode sadzonki przed ostrym słońcem. Dzięki temu ich system korzeniowy będzie silniejszy.

Trudności w uprawie, porady

Choroby i szkodniki nie omijają również miniaturowej Haworthii. Z czym spotykają się hodowcy podczas uprawy sukulentu:

• tarcznik — szaro-brązowe narośla na spodniej stronie liścia;
• mszyca — bladozielone owady osiedlają się w dolnej części liści;
• wełnowiec korzeniowy — liście czerwienieją i deformują się, gleba pokrywa się białymi płatkami.

Jeśli zostaną wykryte te szkodniki, wszystkie chore części rośliny są usuwane. Cięcia traktuje się węglem drzewnym i suszy. Nie zaszkodzi zastosować insektycyd. Nie zaszkodzi również pilne przesadzenie rośliny do zdrowej gleby. Lepiej wyrzucić starą doniczkę i podłoże.

Jakie zagrożenia niesie nieprawidłowa pielęgnacja (objawy i najbardziej prawdopodobna przyczyna):

1. Listki nabierają czerwonawego lub żółtawego odcienia — Pan przekarmił kwiat.
2. Liście zmiękły i poczerniały — przeciągi i zbyt niskie temperatury.
3. Pęd się wyciąga, rozeta liści jest luźna — niedobór energii słonecznej.
4. Jeszcze jedna przyczyna wyciągania się pędu — zbyt mała doniczka.
5. Końce liści wysychają — za mało wilgoci, zbyt suche powietrze.
6. Czernienie liści — nadmiar wilgoci w glebie.
7. Brązowe plamy na liściach — działanie słońca.

Haworcie dobrze jest uprawiać w florarium. Dobiera się jej sąsiadów o podobnych wymaganiach pielęgnacyjnych. Dobrze współżyją ze sobą haworcie kilku gatunków i inne sukulenty. Kompozycję tworzy się nieco chaotycznie i ozdabia kamykami, żwirem, kolorowym piaskiem, ciekawymi figurkami. Florarium z haworciami — ozdoba wnętrza, wnosząca nutkę egzotyki.

Ciekawa haworthia

Kilka ciekawostek o egzotycznym kwiecie:

1. Oprócz miniaturowości, roślina ma jeszcze jedną zaletę: żywotność okazu doniczkowego sięga 30 lat!
2. Nazwa haworci pochodzi od nazwiska angielskiego botanika E. Hawortha, który określił jej miejsce w klasyfikacji roślin.
3. Ludowe przysłowie: haworcia zachowuje pozytywną energię w domu.

Ten elegancki karłowaty sukulent zdobył już wiele serc. Przyszła kolej także na Pana, aby doświadczyć uroku haworci. Opieka nad karłowatym sukulentem nie zajmie wiele czasu i sił, ale z wyniku będzie Pan dumny.