Instrukcja dla idealnego męża: jak podłączyć pralkę automatyczną?

Samodzielne podłączenie pralki automatycznej nie jest tak trudne, jak się wydaje. To korzystne rozwiązanie, ponieważ pomoc fachowca jest droga. Jednak błędy przy podłączaniu mogą doprowadzić do uszkodzenia cennego sprzętu, dlatego przed rozpoczęciem pracy warto dowiedzieć się, co i jak robić. Opowiemy o wszystkich niuansach instalacji, a także podzielimy się kilkoma radami profesjonalistów w dziedzinie podłączania pralek.

Możliwości umieszczenia pralki w mieszkaniu

Przede wszystkim warto przemyśleć, gdzie dokładnie stanie pralka. W przeciwieństwie do starych pralek aktywatorowych, pralkę automatyczną podłącza się do kanalizacji i wodociągu, więc przeniesienie jej po instalacji byłoby bardzo problematyczne. Dlatego należy starannie wszystko przemyśleć z wyprzedzeniem.

Miejsce instalacji musi spełniać szereg wymagań:

• Równa i wytrzymała podłoga. Najlepsza jest wylewka betonowa, ale sprawdzi się też dobrze ułożona płytka lub inne trwałe pokrycie.
• Dostęp do rur doprowadzających wodę i odprowadzających ścieki.
• Dostęp do gniazdka elektrycznego. Idealnie, jeśli uda się podłączyć pralkę bezpośrednio, a nie przez przedłużacz.
• Wystarczająca przestrzeń do umieszczenia samej pralki i dostępu do otworu załadunkowego. Dobrze, jeśli można podejść także z boków, aby móc wyciągnąć przedmioty, które spadną za pralkę.

Zazwyczaj podłączenie wykonuje się w łazience lub kuchni, ponieważ w tych pomieszczeniach jest nieograniczony dostęp do wodociągu i kanalizacji. Nie zawsze jest to jednak optymalne. W wielu mieszkaniach powierzchnia kuchni i łazienki jest niewielka, a stała wilgotność w tych pomieszczeniach nie sprzyja trwałości urządzenia. Możliwe jest umieszczenie pralki na korytarzu lub w pomieszczeniu gospodarczym.

Ciekawym rozwiązaniem jest umieszczenie pralki pod zlewem. Ta opcja pozwala wykorzystać niewykorzystaną przestrzeń. Jedyną trudnością jest odpowiedni dobór umywalki. Syfon i wszystkie instalacje powinny być podłączone z tyłu, aby pozostało wystarczająco dużo miejsca.

Co będzie potrzebne przy podłączaniu?

Przed rozpoczęciem pracy przygotuj wszystkie niezbędne narzędzia i materiały do podłączenia:

• Przede wszystkim potrzebna będzie mata z antypoślizgowej gumy lub zestaw antywibracyjnych nóżek.
• Aby przeprowadzić podłączenie, potrzebne są klucze nastawne i gazowe, śrubokręt oraz poziomica bąbelkowa.
• Przygotuj również materiały do uszczelnienia – len czesany lub taśmę FUM.

W każdym konkretnym przypadku opisany zestaw rozszerza się o narzędzia i materiały, podyktowane sposobem podłączenia. Na przykład do pracy z rurami plastikowymi potrzebna będzie lutownica, a do metalowego wodociągu – trójnik i spawarka.

Demontaż śrub transportowych

Prace związane z podłączeniem należy rozpocząć od usunięcia opakowania i elementów mocujących. Włączanie pralki przed tym jest zabronione, ponieważ uszkodzenie jest nieuniknione. Ponadto wszelkie awarie spowodowane pozostawionymi śrubami transportowymi są uznawane za niekwalifikujące się do naprawy gwarancyjnej.

Wszystkie elementy mocujące należy zachować, ponieważ przydadzą się przy przeprowadzce lub zgłoszeniu do serwisu. Przewożenie pralki z niezabezpieczonym bębnem jest niepożądane, ponieważ może to prowadzić do uszkodzeń.

Należy zdjąć następujące elementy mocujące:

• Zamki, przytrzymujące wąż i przewód zasilania elektrycznego.
• Klocki włożone między bęben a obudowę. Wystarczy przechylić pralkę do przodu, a one łatwo ustąpią.
• Śruby utrzymujące bęben na miejscu. W otwory po śrubach od razu wkłada się plastikowe zaślepki.

Jak prawidłowo zdjąć mocowanie transportowe, pomoże instrukcja. Położenie i ilość śrub różni się w zależności od producenta urządzenia. Dlatego nie należy lekceważyć instrukcji.

Podłączenie do wodociągu

To najbardziej odpowiedzialna część pracy. Pierwsze pytanie przy podłączeniu brzmi: do której rury podłączyć pralkę. Większość producentów zaleca doprowadzanie zimnej wody. Następnie pralka sama podgrzeje wodę do odpowiedniej temperatury za pomocą grzałki.

Czasami wykonuje się podłączenie do ciepłej wody w celu oszczędzania energii na podgrzewanie. Jednak takie rozwiązanie ma kilka wad:

• Ciepła woda zawiera więcej soli tworzących kamień kotłowy. Jej doprowadzanie do pralki spowoduje szybkie zarastanie grzałki.
• Jeśli opłata za ciepłą wodę jest naliczana według licznika, oszczędności są wątpliwe: zapłacenie rachunku za prąd jest tańsze.

Istnieją modele, które mają dwa wejścia. Są one podłączane zarówno do ciepłej, jak i zimnej wody jednocześnie. Ale większość pralek na polskim rynku ma tylko jedno wejście.

Wąż doprowadzający wodę dołączony do pralki jest krótki (około 0,6–0,7 m). Często taka długość nie wystarcza do podłączenia. W sklepach z artykułami hydraulicznymi sprzedawane są dłuższe węże (3 m i więcej). Wąż przykręca się jednym końcem do wejścia na tylnej ściance pralki. Dla drugiego końca węża potrzebne jest wcięcie w wodociąg. Jak to zrobić? Jest kilka opcji.

Wcięcie za pomocą obejmy zaciskowej

Zaciskowa złączka pomoże wykonać nacięcie w rurze metalowej. To urządzenie hydrauliczne składa się z dwóch połówek, które nakłada się na rurę w dowolnym miejscu i ściąga się ze sobą czterema śrubami. Dla szczelności między połówkami złączki a rurą umieszcza się uszczelkę.

Na jednej z dwóch połówek znajduje się odejście z gwintem. Gdy złączka jest założona, przez niego wierci się otwór w rurze (będzie potrzebna wiertarka elektryczna i wiertło do metalu). Nacięcie gotowe, pozostaje przykręcić do odejścia zawór kulowy, a do niego – drugi koniec węża doprowadzającego wodę.

Wcięcie w rurę metaloplastikową za pomocą złączki

Dla rury metaloplastikowej zaciskowa złączka nie nadaje się, ponieważ przy ściąganiu po prostu zmiażdży ściankę.

Aby wciąć się w wodociąg, używa się złączki. Mocuje się ją według następującego schematu:

1. Z rury wycina się kawałek odpowiadający wymiarom złączki.
2. Mocuje się pierścienie łączące z nakrętkami.
3. Rozwalcowuje się kalibratorem końce rury, do których będzie mocowany trójnik.
4. W końce rury wkłada się króćce złączki.
5. Przysuwa się pierścienie uszczelniające do miejsc połączeń, dokręca się nakrętki.

Lepiej wcześniej przykręcić zawór kulowy do wyprowadzenia złączki i uszczelnić połączenie. Jeśli robić to po instalacji, łatwo uszkodzić rurę.

Jeśli rury są wykonane z polipropylenu, potrzebny będzie plastikowy trójnik z metalowym gwintem włożonym w odejście. Aby go zamocować w przecięciu, potrzebna będzie „lutownica” do rur plastikowych.

Podłączenie za pomocą trójnika

Najprostszy sposób, odpowiedni dla początkujących. Wcięcie wykonuje się w miejscu doprowadzenia wody do spłuczki lub w miejscu mocowania rury do baterii. Potrzebny będzie hydrauliczny trójnik wyposażony w zawór kulowy. Wystarczy odkręcić wąż doprowadzający wodę, wkręcić trójnik i przykręcić wąż do drugiego końca trójnika.

Ten wariant ma kilka wad:

• Jeśli doprowadzenie odbywa się przez baterię, trzeba będzie zakręcać wodę przy każdym praniu.
• Wąż od pralki będzie widoczny, co nie wygląda zbyt estetycznie. Można to naprawić, chowając wąż w dekoracyjnej osłonie.

Jeśli wariant z podłączeniem do baterii jest raczej tymczasowym rozwiązaniem, to do miejsca doprowadzenia wody do spłuczki pralkę można podłączyć na stałe. Niestety, taki wariant jest możliwy tylko w połączonych łazienkach lub przy umieszczeniu pralki i toalety blisko siebie, przez przegrodę.

Podłączenie pralki bez wodociągu

Jeśli w domu nie ma wodociągu, można podłączyć pralkę do dużego zbiornika na wodę. Ciśnienie można zapewnić na dwa sposoby:

• Grawitacyjnie. W takim przypadku zbiornik musi znajdować się co najmniej metr wyżej niż punkt wejścia do pralki. Tak zwykle podłącza się pralkę na daczach lub w innych tymczasowych mieszkaniach.
• Zainstalować i podłączyć stację pomp. Ten wariant jest bardziej niezawodny, ale wiąże się z większymi kosztami. Dlatego stosuje się go przy stałym zamieszkaniu w domu bez centralnego zaopatrzenia w wodę.

Zbiornik zapewni stabilną pracę urządzenia, należy tylko pamiętać o okresowym uzupełnianiu wody.

Gdzie skierować wąż odpływowy?

Podłączenie rury spustowej do kanalizacji jest niezbędne do usunięcia brudnej wody pozostałej po praniu.

Odpływ do wanny lub muszli klozetowej

Najprostszym rozwiązaniem jest wyprowadzenie węża spustowego pralki do sedesu lub umywalki. W takim przypadku system kanalizacyjny nie wymaga przeróbek, ale ważne jest, aby przed rozpoczęciem prania i w jego trakcie sprawdzać wąż. W przeciwnym razie można odkryć, że karbowany wąż wysunął się ze swojego miejsca, a brudna woda wylewa się na podłogę.

Końcówki wylotowej węża spustowego nie można podnosić wyżej niż 1 m nad podłogę, ponieważ pralka nie będzie w stanie wytworzyć wystarczającego ciśnienia, aby podnieść ścieki na taką wysokość. Nie wolno również zginać węża pod ostrymi kątami ani układać go w pętle, gdyż grozi to zatkaniem karbowania.

Odpływ przez syfon

Jeśli w pobliżu pralki znajduje się umywalka, łatwo można podłączyć wąż spustowy do jej syfonu. W tym celu należy zdjąć stary syfon i zamontować na jego miejsce specjalny produkt wyposażony w króciec do podłączenia węża z pralki. Taki syfon można kupić w sklepie z artykułami hydraulicznymi.

Innym wariantem tego rozwiązania jest podłączenie do trójnika wstawionego w miejscu, gdzie wąż z umywalki wchodzi do pionu kanalizacyjnego.

Odpływ przez rurę kanalizacyjną

Jeśli umywalka znajduje się daleko, stacjonarne podłączenie wykonuje się bezpośrednio do leżaka – poziomej rury kanalizacyjnej. Będzie potrzebny trójnik i uszczelka zaciskowa do węża.

Kolejność prac jest następująca:

1. Przeciąć leżak, wycinając kawałek o długości równej trójnikowi.
2. Wstawić trójnik w nacięcie.
3. Nałożyć na wąż spustowy uszczelkę zaciskową. Jest ona potrzebna, ponieważ średnica leżaka jest znacznie większa od średnicy karbowanego węża spustowego.
4. Włożyć wąż do trójnika, uszczelnić otwór za pomocą uszczelki zaciskowej.

W celu dodatkowej ochrony przed wyciekami złącza można pokryć silikonowym uszczelniaczem hydraulicznym.

Podłączenie do sieci elektrycznej

Aby zasilić automatyczną pralkę energią elektryczną, podłącza się ją do domowej sieci 220 V. W większości mieszkań w łazience nie ma ani gniazdek, ani instalacji elektrycznej. Tymczasowo można użyć przedłużaczy, ale tego rozwiązania nie można nazwać wygodnym ani bezpiecznym. Znacznie lepiej jest poprowadzić oddzielną linię i zamontować gniazdko dla pralki.

Przepisy bezpieczeństwa wymagają, aby obudowa pralki była uziemiona. Jeśli w puszce rozdzielczej nie ma przewodu uziemiającego, należy podłączyć styk do szyny uziemiającej w rozdzielnicy. Zabrania się podłączania uziemienia do rury wodociągowej lub grzewczej, ponieważ grozi to porażeniem prądem.

Dla większej pewności proszę sprawdzić, ile kosztuje pomoc profesjonalnego elektryka. Jeśli jednak zdecyduje się Pan/Pani na samodzielne podłączenie, należy pamiętać, że zgodnie z normami dopuszczalne jest stosowanie miedzianych przewodów o grubości żył co najmniej 1,5 mm. Gniazdko w łazience powinno posiadać ochronę przed wilgocią i pokrywę zabezpieczającą przed dostawaniem się do środka kropel wody.

Wypoziomowanie

Aby pralka nie „skakała” podczas wirowania, należy ją wypoziomować. W tym celu reguluje się nóżki, kontrolując poziom górnej pokrywy za pomocą poziomicy. Poziomicę umieszcza się najpierw wzdłuż przedniej ściany, a następnie wzdłuż tylnej. Potem sprawdza się wzdłuż prawej i lewej krawędzi.

Jeśli podłoga jest wyłożona kafelkami lub innym twardym i śliskim pokryciem, pralka może wibrować podczas wirowania, nawet jeśli jest idealnie wypoziomowana. Problem rozwiążą antywibracyjne nóżki lub gumowa mata.

Przeprowadzenie testów

Przy pierwszym włączeniu należy sprawdzić kilka kwestii:

• Czy nie ma wycieków w połączeniach. Jeśli są – proszę dokręcić nakrętki.
• Czy nie ma obcych dźwięków.
• Czy wirowanie przebiega prawidłowo.
• Czy nie nagrzewa się gniazdko lub przewód od niego wychodzący.

Jeśli pralka działa prawidłowo we wszystkich trybach, może Pan/Pani pogratulować sobie udanego montażu. Taki montaż nie tylko zaoszczędzi pieniądze, ale także pomoże lepiej zrozumieć zasadę działania pralki, co wpłynie na jej żywotność.