Najlepsze sposoby renowacji emalii wanny bez angażowania specjalistów

Niestety z czasem emaliowana powłoka ulega zniszczeniu: pojawiają się pęknięcia i odpryski, tworzą się rdzawe zacieki. Aby przywrócić sanitariatom reprezentacyjny wygląd utracony podczas długotrwałego użytkowania, można zorganizować rekonstrukcję emalii wanny, i to własnymi siłami, bez angażowania specjalistów. Do pracy używa się specjalnych preparatów malarskich lub płynnego akrylu. Jeśli nie chce się pracować z żrącymi substancjami, można rozwiązać problem poprzez zamontowanie wkładki akrylowej. Każda z metod ma swoje zalety i wady – należy je uwzględnić, przystępując do pracy w warunkach domowych.

Dlaczego konieczne jest odnawianie emalii?

W nowoczesnych sklepach z armaturą łazienkową można spotkać wanny wykonane z różnych materiałów: akrylu, kamienia, stali, żeliwa. Szczególnie cenne są wyroby żeliwne, które charakteryzują się najdłuższym okresem eksploatacji. Takie wyroby mogą służyć ponad pięćdziesiąt lat i zawsze łatwo poddają się renowacji. Mówiąc o możliwości odtworzenia powłoki emaliowanej, mamy na myśli właśnie wyroby żeliwne lub stalowe o grubych ściankach.

W trakcie użytkowania na emalii mogą pojawić się następujące zmiany:

• zażółcenia w okolicy otworu odpływowego od częstego kontaktu z wodą zawierającą dużą ilość żelaza;
• odpryski od uderzeń lub innego mechanicznego działania;
• pęknięcia i chropowatości od działania proszkowych środków czyszczących.

Odtwarzanie zniszczonej powłoki emaliowanej jest konieczne, aby przywrócić wyrobowi pierwotny wygląd. Ponadto korzystanie z brudnej wanny jest nieprzyjemne i niehigieniczne, ponieważ w pęknięciach zatrzymują się szkodliwe mikroorganizmy i tworzą się grzyby. Ponadto, jeśli nie rozpocznie się renowacji na czas, rdza ostatecznie zniszczy wyrób.

Oczywiście można kupić i zamontować nową armaturę. Niestety często wymaga to rozebrania połowy łazienki, co nie zawsze jest możliwe.

Technologia odtworzenia powłoki emaliowanej ma kilka istotnych zalet:

• niski koszt;
• brak konieczności demontażu;
• pracę można wykonywać samodzielnie.

Przystępując do pracy, należy pamiętać, że korzystanie z wyrobu będzie niemożliwe do czasu całkowitego wyschnięcia powłoki. Zwykle następuje to po 7–10 dniach od malowania.

Metody renowacji, ich zalety i wady

Prace nad renowacją wewnętrznej warstwy emaliowanej wanny wykonuje się trzema metodami:

• nakładanie emalii;
• nakładanie płynnego akrylu (stakrylu);
• montaż specjalnej wkładki.

Każda z technik ma zarówno pozytywne, jak i negatywne strony.

Malowanie emalią

Zazwyczaj emaliowanie przeprowadza się na etapie produkcji w warunkach przemysłowych – proces rozpoczyna się od gwałtownego nagrzania metalowego półfabrykatu i nałożenia ochronnej powłoki emaliowej. Samodzielne wykonanie tej czynności nie jest możliwe. Istnieją jednak specjalne preparaty, które umożliwiają wykonanie pracy bez nagrzewania. Na przykład: 'Random House', 'Epoksyn-51' lub 'Epoksyn-51S', 'Reafleks-50' i inne.

Zalety:

• niewielki koszt;
• możliwość wyboru odcienia;
• możliwość naprawy nowej warstwy.

Wady:

• zmiana pierwotnego koloru pod wpływem środków czyszczących;
• powłoka jest nietrwała, wytrzyma nie dłużej niż 5 lat;
• odnowiona powłoka nie jest odporna na działanie substancji ściernych.

To, jak powłoka sprawdzi się w użytkowaniu, zależy od przestrzegania instrukcji producenta mieszanki oraz staranności podczas wykonywania prac.

Akryl płynny

Technologia oparta na zastosowaniu akrylu płynnego znana jest pod nazwą 'wanna zalewana'. Polega na obróbce starej, zużytej powierzchni, specjalnie oczyszczonej, warstwą stakrylu.

Zalety:

• preparat szybko schnie (24 godziny);
• nowa warstwa nie zmienia koloru;
• brak silnego zapachu;
• niewielki koszt.

Wady:

• konieczność zdjęcia syfonu przed zalaniem;
• stakryl nie maskuje nierówności;
• wymagane są specjalistyczne umiejętności.

Preparat barwiący o nazwie 'STAKRYL' nanosi się równomierną warstwą na uszkodzoną powłokę wanny. Praca jest bardzo trudna i wymaga doświadczenia oraz specjalistycznych umiejętności.

Wkład akrylowy

Ta metoda polega na umieszczeniu wewnątrz wanny wkładu akrylowego. Taka renowacja będzie kosztowna, ponieważ cena wkładu jest niewiele niższa od ceny nowego produktu. Ponadto zakup wkładu o niestandardowych rozmiarach jest prawie niemożliwy.

Zalety:

• szybki montaż;
• długa żywotność (20 lat);
• gładka, pozbawiona szorstkości powierzchnia.

Wady:

• wysoki koszt;
• zmniejszenie wewnętrznej objętości produktu.

Zastosowanie wkładu akrylowego pozwoli odnowić produkt z najbardziej skomplikowanymi uszkodzeniami i zamaskować nawet przelotowe otwory, co jest niemożliwe w przypadku pracy z emalią lub akrylem płynnym.

Instrukcja renowacji emalii

Aby wanna po naprawie służyła jak najdłużej, należy odpowiednio przygotować jej wnętrze oraz przestrzegać zasad nakładania i suszenia preparatu barwiącego.

Przygotowanie do pracy

Przed przystąpieniem do malowania wysłużonego wyposażenia sanitarnego należy odpowiednio przygotować zarówno pomieszczenie, jak i powłokę wewnątrz misy. Ponieważ konieczne będzie usunięcie zniszczonej warstwy farby, nie obejdzie się bez pyłu. Dlatego z łazienki należy usunąć drobne meble i urządzenia gospodarstwa domowego. Jeśli nie jest to możliwe, przedmioty należy zabezpieczyć przed pyłem folią polietylenową.

Prace renowacyjne należy wykonywać w respiratorze i gumowych rękawiczkach.

Powierzchnię pod malowanie przygotowuje się w następujący sposób:

1. Ręcznie za pomocą gruboziarnistego papieru ściernego lub przy użyciu szlifierki kątowej czyści się powierzchnię. Dobrze, jeśli uda się całkowicie usunąć uszkodzoną warstwę farby aż do podkładu. Ważne jest przy tym, aby metal stał się całkowicie gładki.
2. Zacieki rdzy traktuje się preparatem do usuwania rdzy. Można również użyć kwasu szczawiowego, mieszając go z wodą, aż do uzyskania gęstej papki. Środek czyszczący nanosi się na zabrudzone miejsce, a po 20 minutach wraz z resztkami starej farby zmywa się wodą.
3. Do odtłuszczenia stosuje się benzynę lub aceton.
4. Nalewa się do misy gorącą wodę i pozostawia na 15–20 minut do ogrzania.
5. Dokładnie wyciera się wewnętrzną powierzchnię produktu bawełnianą ściereczką. Ważne, aby powłoka była całkowicie sucha i pozbawiona przyklejonych nitek lub włókien.

Do osuszenia na tym etapie można użyć suszarki lub wentylatora.

Jak odnowić powierzchnię emalią?

Aby nowa powłoka wanny była maksymalnie gładka, przed malowaniem należy zagruntować powierzchnię. Można obejść się bez tego zabiegu, ale wtedy nowa powłoka nie będzie zbyt równa i nie utrzyma się zbyt długo.

Pracę wykonuje się w kilku etapach:

1. Gumową szpachelką nakłada się warstwę podkładu na powierzchnię żeliwną i pozostawia do całkowitego wyschnięcia, po czym czyści się drobnoziarnistym papierem ściernym.
2. Za pomocą wałka lub pędzla nakłada się kolejno trzy do czterech warstw farby. Przed nałożeniem nowej warstwy należy koniecznie poczekać, aż poprzednia wyschnie. Czas schnięcia zależy od materiału użytego do malowania i jest podany przez producenta w instrukcji.
3. Na zakończenie pracy całkowicie wyschniętą powierzchnię przeciera się rozpuszczalnikiem, co nada produktowi połysk.

Aby utrwalić efekt, po 3–4 dniach można pokryć powłokę dowolnym środkiem polerskim.

Jak odnowić wannę płynnym akrylem?

Płynny akryl (stakryl) składa się z akrylu i utwardzacza. Nałożony na powierzchnię żeliwną tworzy wytrzymałą warstwę o grubości 6 mm. Lepka, płynna mieszanka ma właściwość opóźnionej polimeryzacji, dzięki czemu można pracować bez pośpiechu i obaw o szybkie stwardnienie akrylu.

Restauracja stakrylem obejmuje następujące czynności:

1. Po zakończeniu czyszczenia wewnętrznej powierzchni urządzenia sanitarnego należy zdemontować syfon i umieścić pod dnem pojemnik na spływającą farbę.
2. Mieszankę akrylową przygotowuje się zgodnie z instrukcją producenta.
3. Płynny akryl nalewa się z najdalszego kąta, równomiernie przesuwając się po okręgu. Nie należy wygładzać napływów ani usuwać bąbelków – znikną one same podczas suszenia.
4. Akryl, który zebrał się na dnie, można delikatnie wyrównać szpachelką.

Polimeryzacja mieszanki akrylowej trwa od 1 do 4 dni. Im dłuższy czas polimeryzacji, tym trwalsza i wytrzymalsza jest powłoka.

Jeśli prace renowacyjne urządzenia sanitarnego zostaną wykonane starannie i w pełni zgodnie z instrukcją, nowa wanna będzie służyć co najmniej 20 lat.

Jak naprawić wannę za pomocą wkładki?

Odnowienie starej wanny za pomocą wkładu akrylowego można uznać za najdroższą, a zarazem najprostszą metodę. Wystarczy zdobyć wkład o odpowiednim kształcie i rozmiarze, a następnie samodzielnie go zamontować.

Praca sprowadza się do kilku etapów:

1. wewnętrzną powierzchnię odtłuszcza się acetonem lub benzyną;
2. dopasowuje się wkład, sprawdzając, czy otwory odpływowe dokładnie do siebie pasują;
3. w razie potrzeby przycina się krawędzie wkładu;
4. wewnętrzną powierzchnię wanny i zewnętrzną powierzchnię wkładu pokrywa się klejem montażowym;
5. łączy się obie części, a złącza uszczelnia silikonem.

Na koniec wannę napełnia się zimną wodą i pozostawia na dobę, po czym produkt jest gotowy do użytku.

Bez wątpienia renowacja uszkodzonej emalii wanny będzie znacznie tańsza niż zakup i montaż nowej armatury sanitarnej. Osoby, które nie są ograniczone finansowo, mogą zakupić i zamontować wkład akrylowy. Odnowienie za pomocą emalii lub płynnego akrylu będzie wymagać więcej czasu i wysiłku, ale pozwoli znacznie zaoszczędzić domowy budżet.