To fiasko: co się stanie, jeśli wypierze się kartę bankową?

Wyprać kartę bankową jest o wiele łatwiej, niż się wydaje – wystarczy zapomnieć ją w kieszeni spodni lub kurtki. Osoby, które przez nieuwagę popełniły już taki błąd, zawsze zastanawiają się nad dalszym losem „plastiku” – czy będą mogły wypłacać pieniądze z bankomatu i płacić w terminalu, czy też będą musiały zamówić nową kartę kredytową. Odpowiedź na to pytanie zależy od rodzaju karty i sposobu prania.

Jak pranie wpływa na działanie taśmy magnetycznej?

Taśma magnetyczna – ciemnobrązowy lub czarny pasek znajdujący się na odwrocie karty – nie jest zbyt podatna na działanie wilgoci. Wynika to z faktu, że jest ona pokryta specjalną folią, która chroni ją przed kroplami deszczu, płatkami śniegu, mokrymi dłońmi i innymi czynnikami związanymi z kontaktem z wodą. Jednak grubość tej folii i jej wytrzymałość w większości przypadków pozostawiają wiele do życzenia. Pojawia się na niej wiele rys, jeśli właściciel często używa karty do płacenia w terminalach lub nie jest oszczędny:

• nosi kartę kredytową w kieszeni razem z kluczami i monetami;
• ma zwyczaj kręcić nią w dłoniach;
• używa plastiku bankowego niezgodnie z przeznaczeniem.

To właśnie rysy sprawiają, że taśma magnetyczna staje się podatna na uszkodzenia: cząsteczki wody łatwo przez nie przenikają i powodują degradację. Przy długotrwałym kontakcie z wilgocią wewnątrz pojawia się niewidoczna gołym okiem pleśń; po tym karta staje się bezużyteczna, ponieważ żadne urządzenie nie jest w stanie odczytać z niej informacji.

Zresztą woda nie jest jedynym ani największym wrogiem kart bankowych. W przypadku prania warto zwrócić uwagę również na temperaturę wody w misce lub pralce automatycznej.

• Jeśli używany tryb obejmuje podgrzewanie do 30–40 °C, nie ma powodów do obaw – pod wpływem takiego ciepła karta znajduje się latem w naturalnych warunkach.
• Natomiast 60–90°C może spowodować uszkodzenie taśmy magnetycznej.

Kolejnym zagrożeniem, czyhającym na kartę podczas prania, jest wirowanie. Wałki lub wirówka, obracające się z ogromną prędkością, mogą nie tylko naruszyć integralność taśmy magnetycznej, ale także złamać samą kartę kredytową.

Wniosek z tego wszystkiego jest taki: jeśli wyprałeś Pan/Pani nową kartę w niskiej temperaturze i udało Ci się wyjąć ją przed uruchomieniem automatycznego wirowania, to najprawdopodobniej pozostanie ona sprawna. Natomiast mocno zużyty „plastik”, który przetrwał pranie w temperaturze 90°C, z dużym prawdopodobieństwem okaże się niesprawny.

Wpływ wody i proszku do prania na wbudowany chip

Chip to urządzenie technicznie złożone, dlatego ulega zniszczeniu znacznie szybciej niż taśma magnetyczna.

Po pierwsze, jest wykonany z metalu podatnego na korozję, dlatego pod wpływem wody z dodatkiem proszku do prania jego styki utleniają się i przestają spełniać swoje funkcje. Jeszcze gorzej, jeśli użyto chemicznych wybielaczy lub odplamiaczy: są one znacznie bardziej agresywne niż zwykłe proszki i żele.

A po drugie, chip jest bardzo kruchy – pod wpływem siły mechanicznej nóżki układu scalonego łamią się, po czym karta nie będzie już działać w bankomatach i terminalach. Najbardziej niebezpieczne dla kart z chipem jest wirowanie – nawet przy niskiej liczbie obrotów karty kredytowe ulegają uszkodzeniu.

Inne zagrożenia

Na każdej karcie bankowej znajdują się dodatkowe informacje:

• Imię i nazwisko posiadacza;
• numer karty;
• miesiąc i rok, w którym kończy się ważność;
• kod CVV lub CVC składający się z trzech cyfr.

W większości przypadków dane te (oprócz kodów trzycyfrowych) są nanoszone metodą tłoczenia i dodatkowo drukowane farbą metalizowaną. Jednak na niektórych kartach kredytowych tłoczenie nie jest wystarczająco głębokie, a farba łatwo się zmywa. Na przykład, jeśli wypierze się starą kartę MasterCard od Sbierbanku w pralce, odczytanie tego, co jest na niej napisane, będzie niezwykle trudne. Jeśli chodzi o kod trzycyfrowy, to najczęściej jest on nanoszony na podłoże papierowe, które szybko nasiąka, a atrament pod wpływem środków piorących natychmiast znika.

Brak danych tekstowych na awersie karty grozi tym, że kasjer w banku może odmówić obsługi. A jeśli posiadacz nie zapamiętał kodu CVV/CVC, to nie uda mu się nawet dokonać przelewu online pieniędzy z uszkodzonej karty na jakąkolwiek inną, aby później skorzystać z nich w zwykły sposób.

Reanimujemy kartę bankową po praniu

Karty, która przetrwała pranie, nie należy od razu wyrzucać – jest całkiem prawdopodobne, że nadal będzie działać. Aby zwiększyć jej szanse na „przetrwanie”, należy wykonać następujące kroki:

1. Niezależnie od tego, jaką kartę kredytową uprała Pani/Pan – z chipem czy bez – zaraz po wyjęciu z pralki lub z miski z wodą należy usunąć z niej pozostałości proszku, żelu i węglanów, które znajdują się w wodzie wodociągowej. W tym celu „plastik” na kilka sekund zanurza się w szklance spirytusu lub czystej wódki. Poza tym alkohol szybko odparowuje, dzięki czemu może chronić mikrochip przed utlenianiem. Jeśli nie ma ani wódki, ani spirytusu, można opłukać kartę wodą destylowaną lub pitną butelkowaną.
2. Następnie kartę kredytową osusza się papierowymi ręcznikami i pozostawia do wyschnięcia na powietrzu, z dala od urządzeń grzewczych. Nie wolno kłaść jej na czymś gorącym ani próbować usuwać resztek wilgoci za pomocą suszarki.

Po około dobie można sprawdzić działanie karty, używając jej w terminalu lub bankomacie. Jeśli urządzenie nie może odczytać informacji z taśmy magnetycznej i chipa, konieczne będzie napisanie wniosku i oczekiwanie, aż bank wyda nową kartę.

Aby uniknąć nieprzyjemnych sytuacji związanych z zamoczeniem kart bankowych, przed praniem należy zawsze sprawdzać kieszenie kurtek, marynarek, koszul i spodni. Jeśli jednak karta kredytowa trafiła do bębna pralki, proszę postarać się wyciągnąć ją stamtąd jak najszybciej.