Pierzemy ogromny koc tak, aby pozostał puszysty i miękki

Miękki, ciepły koc kojarzy się z komfortem, przytulnością i ciszą. Tak miło w zimny wieczór, wygodnie rozsiadłszy się w fotelu bujanym i okrywszy się puszystym kocem, poczytać interesującą książkę lub obejrzeć ulubiony film. Jednak każdy tekstyl z czasem się brudzi, i wtedy gospodyni zadaje pytanie: jak prawidłowo wyprać koc? Sposób czyszczenia tego gabarytowego przedmiotu zależy od materiału, z którego jest wykonany.

Jaki wyrób można wyprać?

Czyszczenie każdego tekstylia zaczyna się od zapoznania się z informacjami dotyczącymi pielęgnacji, umieszczonymi przez producenta na metce. Niedawno pod słowem «koc» rozumiało się grubą narzutę z wełny, kaszmiru lub alpaki, wykonaną własnoręcznie, którą można było prać tylko ręcznie. Dziś w sprzedaży można spotkać podobne wyroby z bawełny i lnu, polaru i poliestru, mikrofibry i bambusa. Wszystkie są produkowane w przedsiębiorstwach przemysłowych z wykorzystaniem najnowszych technologii i trwałych barwników i łatwo wytrzymują pranie w pralce.

Wybór metody czyszczenia zależy od następujących czynników:

• składu tkaniny, z której wykonany jest tekstyl;
• obecności trudnych zabrudzeń i plam;
• odporności barwników;
• objętości wyrobu.

Zazwyczaj w pralce pierze się tylko cienkie, małe koce z lekkich materiałów: nylonu, poliestru, polaru. Ważne, aby w bębnie pozostało wystarczająco dużo wolnego miejsca po włożeniu przedmiotu wymagającego czyszczenia.

Aby prać koc jak najrzadziej, należy go odpowiednio przechowywać:

• w papierowym lub materiałowym worku, gdzie jest dobra wentylacja (nie w foliowej torbie);
• złożyć w rulon, aby nie powstały zagniecenia;
• chronić przed molami.

Zazwyczaj takie rzeczy pierze się 2-3 razy w roku. Lokalne zabrudzenia lepiej usunąć za pomocą odplamiacza lub namocząc miejsce z plamą szarym mydłem.

Wełniane koce, narzuty i pledy

Wełniany koc to klasyczna opcja. Ciepły, wygodny, trwały, oddychający. Czasami, aby odświeżyć tekstylia z naturalnej wełny, wystarczy na jakiś czas przewietrzyć go, wywieszając na zewnątrz lub na balkonie. Jeśli przedmiot jest bardzo zabrudzony, można go wyprać w domu, choć to niełatwe zadanie. Pomimo że wiele pralek ma program „Wełna”, korzystanie z pralki nie jest wskazane. Lepiej przeprowadzić delikatne pranie ręczne.

Przede wszystkim należy zdecydować o środku piorącym. Specjaliści zalecają do prania wyrobów wełnianych stosowanie specjalnego żelu. Doskonale pierze on rzecz w niezbyt gorącej wodzie i dobrze się wypłukuje podczas płukania. Zamiast żelu można użyć mydła dziecięcego lub zwykłego szamponu do włosów. Z mydła robi się drobne wiórki, które dokładnie rozpuszcza się w wodzie. Najważniejsze jest uzyskanie obfitej piany. Podczas płukania koca, aby pozostał miękki i puszysty, do wody dodaje się odżywkę.

Pranie ręczne wełnianego koca przebiega następująco:

1. do dużego naczynia (miednicy lub wanienki) nalewa się wodę o temperaturze nieprzekraczającej 30°C;
2. dodaje się środek piorący i ubija obfitą pianę;
3. moczy się rzecz przez 15 minut;
4. pierze się lekkimi, posuwistymi ruchami, wyciągając i zanurzając na przemian z powrotem w cieczy;
5. kilkakrotnie płucze się rzecz w chłodnej wodzie, przy ostatnim płukaniu dodając odżywkę.

Aby nie uszkodzić struktury włókna wełnianego, wyrobu nie wyciska się ani nie wykręca.

Po praniu koc wyjmuje się z wody i rozkłada na kratce umieszczonej nad wanną. Gdy woda odcieknie, wyrób można osuszyć ręcznikiem, a następnie rozłożyć do suszenia.

Miejsce do suszenia należy przygotować wcześniej. Na podłodze lub dużym stole rozkłada się koc, na którym rozkłada się mokry wyrób. Aby koc nie odkształcił się i nie zmniejszył rozmiarów, można go na obwodzie przypiąć szpilkami.

Wyroby z jedwabiu i kaszmiru również zaleca się prać wyłącznie ręcznie, nie wykręcać ani nie odwirowywać.

Zasady prania koców z tworzyw syntetycznych

Oprócz koców wełnianych dużą popularnością cieszą się wyroby z materiałów syntetycznych i sztucznych: polaru, mikrofibry, poliestru, futra. Taki tekstylia są znacznie tańsze, ale doskonale spełniają swoje zadania – ogrzewają i dają przytulność.

Syntetyczne narzuty można prać zarówno w pralce, jak i ręcznie. Najważniejsze jest, aby przed rozpoczęciem procesu z informacji na metce dowiedzieć się o dopuszczalnej temperaturze wody. Zazwyczaj wartość ta waha się w granicach od +30°C do +60°C.

Podczas prania ręcznego należy przestrzegać tych samych zasad, co przy czyszczeniu koca wełnianego. Tylko do wyciskania w przypadku syntetyków można podchodzić mniej ostrożnie. Wyrób z poliestru lub mikrofibry można lekko wyciskać, nie uszkodzi to materiału ani nie zniszczy struktury włókien.

Wyprać duży koc w pralce można według następującego algorytmu:

1. wyrób bez wcześniejszego moczenia umieszcza się w bębnie;
2. do przegródki na środek piorący wlewa się żel lub umieszcza kapsułkę między fałdami wyrobu;
3. ustawia się program „Syntetyki” i temperaturę wody +30°C do +60°C, wirowanie – na niskich obrotach.

Po zakończeniu procesu produkt wyjmuje się z maszyny i rozwiesza do wyschnięcia w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Nie należy suszyć syntetycznego koca w pralce, na kaloryferach ani przenośnych grzejnikach. Przy silnym nagrzaniu włókna poliestru ulegają deformacji i mogą się nawet stopić, w wyniku czego koc straci swój kształt i atrakcyjność.

Koce z długim włosiem

Często do produkcji koców używa się sztucznego futra lub „trawki”. Produkty z tych materiałów są nie mniej ciepłe niż z naturalnej wełny, a także puszyste, przyjemne w dotyku i nie wymagające szczególnej pielęgnacji.

Jeśli futrzany koc się zabrudzi i wymaga prania, należy go najpierw dokładnie wytrzepać, uwalniając od kurzu, piasku i drobnych zanieczyszczeń, które utknęły między włóknami. Taki produkt można prać ręcznie lub w pralce – pod warunkiem, że zmieści się w bębnie. Aby duży koc nie powodował nierównowagi podczas prania, można go zwinąć w rulon i związać sznurkiem.

Czyszczenie przeprowadza się w temperaturze wody +40°C, w trybie delikatnym. Podczas płukania dodaje się odżywki do tkanin. Można włączyć wirowanie, ale tylko na niskich obrotach. Przed wywieszeniem koca do suszenia, należy go odcisnąć ręcznikiem frotte, aby usunąć jak najwięcej płynu.

Produkt ze sztucznego futra suszy się, rozwieszając na sznurze lub rozkładając na płaskiej powierzchni. Pod wpływem wody i środka piorącego cienkie syntetyczne włókna sklejają się, a wyschnięty koc wygląda niechlujnie. Aby przywrócić produktowi pierwotny wygląd, należy go wyczesać szczotką do ubrań.

Koce z bawełny i lnu

Latem i wiosną szczególnie poszukiwane są koce z bawełny i lnu. Naturalne materiały nie wymagają specjalnej pielęgnacji, jednak nieprzestrzeganie zasad czyszczenia może spowodować, że produkt wyblaknie lub zmniejszy swoje rozmiary.

Pranie koców bawełnianych i lnianych przeprowadza się w trybie maszynowym w temperaturze wody +40°C, ustawiając przełącznik na „Bawełna”. Wirowanie najlepiej ustawić na niskie obroty, w przeciwnym razie na tkaninie powstaną silne zagniecenia, które trudno wyprasować żelazkiem.

Do prania białych koców można użyć proszku z wybielaczem tlenowym. Produkty o jaskrawych, kolorowych wzorach lepiej prać proszkiem z enzymami.

Duże, puszyste koce najłatwiej oddać do pralni chemicznej, gdzie za umiarkowaną kwotę zostaną doprowadzone do porządku. Jeśli nie ma takiej możliwości, można wyprać produkt w warunkach domowych. Najważniejsze to dokładnie określić, z jakiego materiału wykonany jest produkt, i postępować zgodnie z zaleceniami specjalistów.